مقاله تاثير ماساژ پرينه طي مرحله دوم زايمان بر ميزان اپي زياتومي و پارگي پرينه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در حيات از صفحه ۱۵ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: تاثير ماساژ پرينه طي مرحله دوم زايمان بر ميزان اپي زياتومي و پارگي پرينه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماساژ پرينه
مقاله اپي زياتومي
مقاله پارگي پرينه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عطارها مهتاب
جناب آقای / سرکار خانم: وكيليان كتايون
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري تركستاني نعيمه
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري طوبي
جناب آقای / سرکار خانم: بياتيان يلدا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: طبق تحقيقات جديد مفيد بودن کاربرد اپي زياتومي در هاله اي از ابهام قرار گرفته است. اپي زياتومي در کوتاه مدت عوارضي مثل خون ريزي، نياز به سوچور زدن، عفونت و در بلند مدت کاهش اعتماد به نفس، بي اختياري ادرار و مدفوع، اختلال در روابط جنسي و روابط عاطفي مادر و نوزاد را به دنبال دارد. محققان به دنبال راه کارهايي جهت کاهش استفاده از آن مي باشند، به همين منظور اين مطالعه با هدف تعيين تاثير ماساژ پرينه در طي مرحله دوم زايمان بر تعداد موارد اپي زياتومي و پارگي پرينه در زنان نخست زا صورت گرفته است.
روش بررسي: مطالعه حاضر کارآزمايي باليني شاهددار است که جامعه هدف آن را کليه زنان نخست زاي مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني طالقاني اراک جهت زايمان طبيعي از ارديبهشت ۸۶ تا تير ۸۷ تشکيل مي دهند. ۱۹۰ نفز از زنان نخست زا به طور تصادفي در يکي از دو گروه ماساژ و شاهد قرار گرفتند. در گروه مداخله، ماساژ آرام، آهسته با دو انگشت سبابه و مياني از يک ديواره به ديواره ديگر واژن (حرکت رفت و برگشت U شكل) حين و بين پوش هاي (Push) مادر بدون توجه به حالت وي در مرحله دوم ليبر ادامه مي يافت. در پايان پس از تكميل نمونه ها، فراواني پرينه سالم، اپي زياتومي، پارگي پرينه، طول مرحله دوم ليبر و نمره آپگار دقيقه اول و پنجم در دو گروه تعيين و با يکديگر مقايسه شد.
يافته ها: در گروه ماساژ پرينه، فراواني پرينه سالم ۵/۴۳% ، اپي زياتومي ۵/۱۶% و پارگي پرينه ۴۰% و در گروه شاهد اين مقادير به ترتيب ۴/۲%، ۸۰% و ۶/۱۷% و تفاوت بين دو گروه از نظر آماري معنادار است (۰۰۱/۰>p). در گروه ماساژ ۲/۲۸% افراد پارگي درجه يک و ۸/۱۱% پارگي درجه دو داشتند و هيچ موردي از پارگي درجه سه و چهار مشاهده نشد. در گروه شاهد پارگي درجه يک ۷/۴% ، پارگي درجه دو ۱/۷% و پارگي درجه سه ۹/۵% بوده و پارگي درجه ۴ رخ نداد. اين اختلاف طبق آزمون c2 معنادار است (۰۰۱/۰>p). ميانگين طول مرحله دوم ليبر بر اساس آزمون t-test بين دو گروه ماساژ و شاهد معنادار است (۰۰۳/۰=p). ميانگين نمره آپگار دقيقه اول در گروه ماساژ و شاهد به ترتيب ۶/۸/۷۳± ۰، ۸/۵۱±۰/۷۶ و ميانگين نمره آپگار دقيقه ۵ نيز به ترتيب ۴۷/۹/۷۸± ۰، ۹/۵۸±۰/۶۲ بود. اين تفاوت ها طبق آزمون t-test از نظر آماري معنادار نيست.
نتيجه گيري: با توجه به داده هاي اين پژوهش به نظر مي رسد ماساژ پرينه طي مرحله دوم ليبر راه کار مناسبي جهت کاهش تعداد موارد اپي زياتومي و شدت پارگي پرينه است که احتمالا به دليل افزايش جريان خون، الاستيسيتي و نرمي پرينه در اثر ماساژ مي باشد.