مقاله تاثير مداخلات آموزشي و مراقبتي مستمر در منزل بر پذيرش مجدد بيمارستاني، مراجعه به پزشك و هزينه درماني در يك دوره ۶ ماهه در بيماران نارسايي قلبي ترخيص شده از بيمارستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در حيات از صفحه ۴۳ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: تاثير مداخلات آموزشي و مراقبتي مستمر در منزل بر پذيرش مجدد بيمارستاني، مراجعه به پزشك و هزينه درماني در يك دوره ۶ ماهه در بيماران نارسايي قلبي ترخيص شده از بيمارستان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نارسايي قلبي
مقاله پي گيري در منزل
مقاله پذيرش مجدد بيمارستاني و درمانگاهي
مقاله هزينه درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي تالي شهريار
جناب آقای / سرکار خانم: حسن پوردهكردي علي
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني هفشجاني سيدمسيح
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري اميرقلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پذيرش مجدد و برگشت بيماران نارسايي قلبي به بيمارستان علي رغم پيشرفت علم پزشكي، يكي از مشکلات عمده بهداشتي در جامعه امروزي است. تحقيقات نشان مي دهد كه مراقبت و آموزش مستمر به صورت بازديد از منزل در پذيرش مجدد و كاهش مرگ و مير اين بيماران تاثير قابل توجهي داشته است. هدف از اين پژوهش تعيين ميزان تاثير مداخلات آموزشي و مراقبتي مستمر در منزل بر پذيرش مجدد، مراجعه به پزشك و هزينه درماني در يك دوره ۶ ماهه در بيماران نارسايي قلبي ترخيص شده از بيمارستان بوده است.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تصادفي است. نمونه مورد مطالعه ۹۹ نفر (۴۹ نفر گروه آزمون و ۵۰ نفر گروه شاهد) از بيماران مبتلا به نارسايي احتقاني قلبي بستري در بيمارستان هاجر دانشگاه علوم پزشكي شهركرد در سال ۱۳۸۶ بوده است. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفي در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. مداخله انجام گرفته آموزش و مراقبت از بيماران در منزل در يك دوره ۶ ماهه بوده است. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه و فرم ثبت اطلاعات بوده و داده ها با استفاده نرم افزار SPSS و آزمون آماري تي مستقل، آزمون دقيق فيشر، آزمون خي دو و آمار توصيفي تجزيه و تحليل شده است.
يافته ها: نتايج بيانگر آن بوده که ميانگين پذيرش مجدد در گروه آزمون ۱٫۰۱±۱٫۶۵ و در گروه شاهد ۱٫۰۷±۲٫۷۴، ميانگين مراجعه به پزشك در گروه آزمون ۱٫۲۴±۲٫۷۳ و در گروه شاهد ۰٫۹۴±۳٫۳۲ و ميانگين هزينه درماني در گروه شاهد ۱۶۷۳۶±۲۷۳۶۸۸۰ (تومان) و در گروه مورد آزمون ۱۷۲۱۵±۲۴۹۴۰۰ (تومان) بوده که بر اساس آزمون تي مستقل ميانگين پذيرش مجدد با p=0.01 و ميانگين مراجعه به پزشک با p=0.009 در دو گروه تفاوت معنادار داشته اما ميانگين هزينه درماني با p=0.06 معنادار نبوده است.
نتيجه گيري: مداخلات آموزشي و مراقبتي پرستاران به صورت مستمر در منزل با كاهش سطح پذيرش مجدد بيمارستاني و مراجعه به پزشك معالج همراه بوده لذا با توجه به افزايش روزافزون بيماران نارسايي قلبي و از طرفي محدوديت امكانات بيمارستاني استفاده از روش ياد شده توصيه مي شود.