مقاله تاثير مصرف مکمل روي بر هموگلوبين گليکوزيله در بيماران ديابت نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۵۸ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: تاثير مصرف مکمل روي بر هموگلوبين گليکوزيله در بيماران ديابت نوع ۲
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله روي
مقاله هموگلوبين گليکوزيله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شيخ پور رباب
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي خان آبادي بمان علي
جناب آقای / سرکار خانم: يغمايي پريچهره
جناب آقای / سرکار خانم: سلماني ندوشن محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: افخمي اردكاني محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ديابت قندي يکي از شايع ترين اختلالات متابوليکي در جهان است که در نتيجه نقص کامل يا نسبي و يا مقاومت به عمل انسولين ايجاد و کنترل نشدن آن موجب بروز عوارض قلبي، عروقي، کليوي و چشمي مي شود. ارتباط روي با سنتز، ترشح وعملکرد انسولين در برخي مطالعات مورد تاييد قرار گرفته است. با توجه به اهميت روي و احتمال کمبود آن در مناطق مختلف ايران، اين مطالعه با هدف بررسي تاثير افزودن روي به رژيم غذايي بيماران ديابتي در ميزان کنترل اين بيماري انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه کارآزمايي باليني ۶۰ بيمار ديابتي نوع ۲ انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه ۳۰ نفره تقسيم شدند. به نيمي روزانه ۲۵ ميلي گرم و به نيم ديگر روزانه ۵۰ ميلي گرم روي به مدت ۲ ماه داده شد. قبل و بعد از مداخله در بيماران گلوکز خون ناشتا، گلوکز دو ساعت پس از غذا، هموگلوبين گليکوزيله و غلظت روي سرم اندازه گيري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده و نتايج حاصل از آناليز بيوشيميايي با استفاده از آزمون هاي آماري ويلکاکسون و من ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين غلظت روي سرم و هموگلوبين گليکوزيله در دوز ۲۵ ميلي گرم پس از تجويز ميزان روي تغيير معني داري نشان نداد. ولي در دوز ۵۰ ميلي گرم ميانگين غلظت روي سرم پس از تجويز روي (۱۶۰±۳۰ug/dl) نسبت به قبل از تجويز روي (۱۴۰±۳۰ug/dl) افزايش معني داري نشان داد (P<0.01) و ميزان هموگلوبين گليکوزيله هم پس از مداخله کاهش معني داري نشان داد (P<0.05). در هر دو گروه بين گلوکز خون ناشتا و گلوکز ۲ ساعت پس از غذا قبل و بعد از مداخله اختلاف معني داري مشاهده نشد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که بالا رفتن سطح روي در بيماران ديابتي باعث کاهش هموگلوبين گليکوزيله مي شود و وضعيت کنترل بيماري را در آنها بهبود مي بخشد. تصور مي شود که بخشي از بيماران ديابتي دچار کمبود پنهان روي باشند و اين مسئله در وضعيت کنترل بيماري آنها اختلالاتي ايجاد نمايد.