مقاله تاثير مكمل روي بر چگالي توده استخواني زنان يائسه مبتلا به پوکي استخوان: كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۷ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: تاثير مكمل روي بر چگالي توده استخواني زنان يائسه مبتلا به پوکي استخوان: كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مکمل روي
مقاله چگالي توده استخواني
مقاله پوکي استخوان
مقاله يائسگي
مقاله دريافت غذايي روي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي ممقاني مهرانگيز
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوي روشن مرجان
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي علي اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بالا رفتن سن و سالمندي عامل مهمي در کاهش توده استخواني و به دنبال آن پوکي استخوان مي باشد. کاهش توده استخواني ممکن است به دليل کاهش تشکيل استخوان و افزايش تجزيه استخواني باشد. عنصر روي به عنوان يک ريز مغذي ضروري اثرات تحريکي و مثبت بر فعاليت استئوبلاستها، تشکيل استخوان، مهار فعاليت استئوکلاستها و بازجذب استخوان در شرايط آزمايشگاهي دارد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير مکمل روي بر چگالي توده استخوان طراحي گرديد.
روش بررسي: اين پژوهش به روش کارآزمايي باليني تصادفي دوسوکور بر روي ۳۲ زن يائسه مبتلا به پوکي استخوان مراجعه کننده به کلينيک شيخ الرئيس شهر تبريز انجام شد. افراد به طور تصادفي به ۲ گروه تقسيم شدند.گروه مداخله (N=14) در يافت روزانه يک عدد کپسول ۲۲۰ ميلي گرمي سولفات روي حاوي ۵۰ ميلي گرم روي، گروه دارونما (N=19) دريافت روزانه دارو نما به مدت ۹۰ روز دريافت کردند. اطلاعات فردي و پزشکي افراد با استفاده از پرسشنامه و دريافت غذايي با استفاده از ۳ روز يادآمد ۲۴ ساعته در شروع و پايان مطالعه تعيين شد. چگالي توده استخواني با روش X-ray absorptiometry در ابتدا و انتهاي مطالعه مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين سني جامعه مورد مطالعه ۵۷٫۹۶ سال و ميانگين سن يائسگي زنان مبتلا به پوکي استخوان ۴۸٫۶۱ سال برآورد شد. تفاوت معني داري از نظر سن، شاخصهاي تن سنجي سطح، تحصيلات و دريافت مواد مغذي مخصوصا روي، بين گروهها وجود نداشت. تغيير در ميانگين دريافت موادمغذي در طول مطالعه نيز معني دار نبود. ميانگين دريافت روي از رژيم غذايي در اين گروه از افراد به طور معني داري پايين تر از مقادير توصيه شده غذايي بود. بررسي و مقايسه چگالي توده استخواني در دو گروه نشان داد که در گروه مداخله پس از ۹۰ روز مکمل ياري چگالي توده استخواني %۵٫۱۵ و در گروه دارونما %۲٫۸ بهبود يافته بود گرچه اين تفاوت از نظر آماري معني دار نبود (P=0.08).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان دهنده احتمال وجود اثرات مثبت مکمل ياري با روي بر چگالي توده استخواني در زنان يائسه مي باشد و انجام مطالعات بيشتر در حجم نمونه بيشتر پيشنهاد مي گردد.