مقاله تاثير موبيليزاسيون درجه ۱ مفصل پاتلوفمورال در كاهش درد و خشكي مفصل و بهبود عملكرد فيزيكي بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در افق دانش از صفحه ۱۸ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: تاثير موبيليزاسيون درجه ۱ مفصل پاتلوفمورال در كاهش درد و خشكي مفصل و بهبود عملكرد فيزيكي بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استئوآرتريت زانو
مقاله اولتراسوند
مقاله تمرين درماني
مقاله موبيليزاسيون
مقاله WOMAC

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: بحرپيما فريد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: استئوآرتريت زانو يكي از معمول ترين بيماري ‌ها بوده و محدوديت ‌هاي بسياري براي بشر ايجاد نموده است. روش هاي متعددي جهت درمان اين بيماري وجود دارد. هدف از اين مطالعه، تعيين تاثير موبيليزاسيون درجه يك مفصل پاتلوفمورال بر كاهش درد و خشكي مفصل و بهبود عملكرد فيزيكي در بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو بود.
روش كار: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني يكسوكور بوده و در كلينيك فيزيوتراپي درمانگاه شهر مس سرچشمه انجام شد. روش نمونه گيري از نوع تصادفي بود. جهت ارزيابي بهبودي، از شاخص WOMAC (مجموع همه داده هاي حاصل از پرسشنامه WOMAC) استفاده و ارزيابي قبل و بعد از درمان و يك هفته بعد از درمان انجام شد. ۳۰ بيمار با تشخيص استئوآرتريت زانو، درجه ۲ يا ۳ كه ساير شرايط ورود به مطالعه را داشتند، به طور تصادفي به ۳ گروه تقسيم شدند. درمان در هر يك از اين ۳ گروه بدين شرح بود: گروه اول: موبيليزاسيون و تمرين درماني، گروه دوم: تمرين درماني و گروه سوم: موبيليزاسيون. ضمنا، اولتراسوند با شدت زير ۰.۲ w/cm2به مدت ۳ دقيقه به عنوان پلاسبو براي همه گروه ها استفاده شد. مدت درمان، ۱۰ جلسه در ۳ هفته بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي آماري ناپارامتريك استفاده و سطح معني داري ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
يافته ها: در گروه اول، شاخص
WOMAC از ۶۱٫۵±۹٫۶۹ در قبل از درمان به ۴۹٫۷±۱۱٫۸۸ در بعد از درمان (p=0.005) و در گروه دوم از  56.7±۱۷٫۲۴در قبل از درمان به  45.2±۱۹٫۹۰در بعد از درمان (p=0.022) و در گروه سوم از ۵۶٫۶±۱۶٫۵۱ در قبل از درمان به ۴۷٫۷±۱۹٫۷۲ در بعد از درمان (p=0.059) كاهش يافت. اختلاف شاخص WOMAC در جلسه پيگيري نسبت به قبل از درمان تنها در گروه اول معني دار بود كه به ۷۳/۱۱±۱/۵۰ كاهش يافت(p=0.005).
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه موبيليزاسيون درجه ۱ مفصل پاتلوفمورال مي تواند باعث شود كه تأثير تمرين درماني در كاهش درد و خشكي مفصل و بهبود عملكرد فيزيكي بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو درجه ۲ يا ۳ حداقل براي مدتي حدود يك هفته ادامه يابد.