مقاله تاثير ميتومايسين C- موضعي در درمان تنگي هاي لارنگوتراكئال پس از ليزر و ديلاتاسيون که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۸ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۷۱۸ تا ۷۲۳ منتشر شده است.
نام: تاثير ميتومايسين C- موضعي در درمان تنگي هاي لارنگوتراكئال پس از ليزر و ديلاتاسيون
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنگي لارنكس
مقاله ميتومايسين C-
مقاله آندوسكوپي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دبيرمقدم پيمان
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي ميرمحسن
جناب آقای / سرکار خانم: بني هاشم سيدمسيح
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تنگي هاي لارنگوتراكئال يكي از مشكلات عمده در تخصص گوش و حلق و بيني مي باشد.
ميزان عود تنگي پس از جراحي بالا است و اغلب بيماران متحمل جراحي هاي متعدد جهت رفع تنگي مي شوند. در اين مطالعه تاثير ميتومايسين C- موضعي پس از پروسه هاي درماني ليزر و ديلاتاسيون در جلوگيري از ايجاد تنگي لارنگوتراكئال بررسي شده است.
روش بررسي: در اين مطالعه كارآزمايي باليني، ۲۳ نفر از بيماراني كه دچار تنگي لارنگوتراكئال بودند به دو گروه تقسيم شده كه ۱۲ نفر در محل تنگي محلول ميتومايسين C- آغشته گرديد و در ۱۱ نفر ديگر از اين محلول استفاده نگرديد. سپس بيماران به فاصله يك و سه ماه پس از اين اعمال تحت آندوسكوپي قرار گرفته و پس از آن نيز به فواصل منظم پي گيري شدند. نتايج حاصل از اين روشهاي درماني تحت مقايسه آماري قرار گرفت.
يافته ها: در گروه شاهد متوسط تغييرات طول عمودي و طول افقي سطح مقطع تنگي پس از اقدام درماني به ترتيب ۰٫۴۷±۰٫۷۷ ميلي متر و ۰٫۵۰±۰٫۶۰ ميلي متر بوده است ولي در گروه مداخله اين تغييرات پس از اقدام درماني به ترتيب ۲٫۲۸±۱٫۱۵ ميلي متر و ۲٫۲۳±۱٫۰۳ ميلي متر بوده است. اين مقادير با هم تفاوت معني دار دارند (p<0.0001). در دو گروه از نظر متوسط تغييرات سطح مقطع تنگي نيز با هم تفاوت معني دار داشتند (p<0.0001).
نتيجه گيري: استفاده از ميتومايسين C- موضعي در محل تنگي هاي لارنگوتراكئال پس از جراحي ديلاتاسيون و ليزر سبب كاهش ايجاد تنگي مجدد مي شود و نياز به انجام پروسه هاي درماني مجدد را كاهش مي دهد.