مقاله تاثير ميدان الكترومغناطيسي با فركانس كم (شدت ۵ ميلي تسلا و فركانس ۵۰ هرتز) بر تثبيت و فراخواني حافظه در موشهاي صحرايي نر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۱۲ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: تاثير ميدان الكترومغناطيسي با فركانس كم (شدت ۵ ميلي تسلا و فركانس ۵۰ هرتز) بر تثبيت و فراخواني حافظه در موشهاي صحرايي نر
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ميدان مغناطيسي
مقاله حافظه
مقاله فراخواني
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ببري شيرين
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي هادي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: خطوط نيرو و تجهيزات برقي خانگي نظير تلويزيون، كامپيوتر، سشوار از خود ميدان الكترومغناطيسي با فركانس كم ساطع مي كنند كه مي توانند موجب آسيب شوند. باتوجه به افزايش قرارگيري در معرض چنين ميدانهاي مغناطيسي در سالهاي اخير و اثرات اين ميدانها بر تشكيل حافظه، اين مطالعه به منظور تاثير اين نوع ميدانها بر تثبيت و فراخواني حافظه در موشهاي صحرايي نر انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه تجربي بر روي ۹۰ موش صحرايي نر با نژاد ويستار كه در ۹ گروه تقسيم بندي شدند، انجام گرديد. گروه كنترل در دستگاه شاتل باكس (دستگاه آموزش اجتنابي غير فعال) آموزش ديدند، گروه شم، پس از آموزش بلافاصله به مدت ۴ ساعت در دستگاه مولد ميدان الكترومغناطيسي خاموش قرار داده شدند. چهار گروه تست تثبيت حافظه بعد از آموزش به ترتيب به مدت ۸ و ۶ و ۴ و ۱ ساعت در دستگاه مولد ميدان قرار داده شدند. شدت ميدان مغناطيسي كه موشها در معرض آن قرار گرفتند، معادل ۵ ميلي تسلا و فركانس ۵۰ هرتز بود. سه گروه تست فراخواني حافظه پس از آموزش و تست به ترتيب به مدت ۵ و ۴ و ۳ روز متوالي (به مدت ۴ ساعت) در دستگاه مولد ميدان قرار گرفتند. همه گروهها ۲۴ ساعت بعد مجددا تست شدند. در تمامي گروهها مدت زماني كه طول مي كشيد تا حيوان از ناحيه روشن شاتل باكس به محفظه تاريك وارد شود به عنوان زمان تاخير اندازه گيري و مورد مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: در چهار گروه تست تثببيت حافظه بين گروه اول كه يك ساعت در ميدان قرار گرفته بودند (۷۶± ۴۸۵ ثانيه) و گروه كنترل (۱۷±۵۸۳  ثانيه) اختلاف معني داري وجود نداشت. درحالي كه در سه گروه ديگر كه به ترتيب ۸ و ۶ و ۴ ساعت در ميدان قرار گرفته بودند (۳۰۳±۱۷، ۲۹۴±۸۷ و ۱۹۱±۷۲ ثانيه) اختلاف با گروه كنترل معني دار بود (P<0.05). بين گروه شم (۵۴۱٫۸±۵۸ ثانيه) با گروهي كه به مدت ۴ ساعت در ميدان الكترو مغناطيسي قرار داده شده بودند (۳۰۳±۱۷ ثانيه) اختلاف معني دار بود (P<0.05). نتايج بدست آمده از سه گروه تست فراخواني حافظه نشان داد كه بين نتايج قبل (۵۷۲±۳۷ و ۵۸۰±۵۴٫۸، ۵۸۵±۵۱٫۴ ثانيه) و بعد از قرارگيري مزمن در ميدان به ترتيب ۵ و ۴ و ۳ روز متوالي (۵۶۳±۴۲،۵۴۵٫۲±۵۴٫۸ ،۵۴۸٫۶±۵۱٫۴  ثانيه) اختلاف معني داري نداشت.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه قرارگيري در معرض ميدان مغناطيسي با فركانس كم به صورت حاد قادر به جلوگيري از تثبيت حافظه است اما تاثيري بر فراخواني حافظه ندارد.