مقاله تاثير نحوه مصرف سولفات روي بر سويا رقم ويليامز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش در علوم زراعي از صفحه ۳۹ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: تاثير نحوه مصرف سولفات روي بر سويا رقم ويليامز
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغذيه برگي
مقاله سويا
مقاله سولفات روي
مقاله عملکرد و اجزاء آن و مصرف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبديلي جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: رشدي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: مجيدي عزيز
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده قورت تپه عبداله
جناب آقای / سرکار خانم: هناره مهشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي نحوه مصرف روي بر صفات کمي و کيفي سويا در سال زراعي ۱۳۸۵، آزمايشي در مزرعه ايستگاه تحقيقات کشاورزي دکتر نخجواني اروميه به مرحله اجرا گذاشته شد. مقدار روي موجود در خاک بر اساس روش DTPA،۰٫۳۸ ميلي گرم بر کيلوگرم خاک تعيين گرديد. آزمايش در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با چهار تکرار اجرا شد. در اين بررسي سه روش اصلي مصرف سولفات روي شامل مصرف خاکي، برگ پاشي و خيس کردن بذر با روي (Znt) مورد مقايسه قرار گرفتند. هشت تيمار اين آزمايش عبارت بودند از: («شاهد»=T1، Znt=T2، Znf=T3، Zns=T4، Znt+Znf=T5، Znt+Zns=T6،Zns+Znf=T7 و Znt+Zns+Znf=T8). در تيمارهاي خاکي، سولفات روي به مقدار ۴۰ کيلوگرم در هکتار به صورت نواري زير بذور مصرف شد. مقدار روي در تيمارهاي مربوط به خيس کردن بذر با کود روي و نيز برگ پاشي به ترتيب دو درصد و چهار در هزار بود. برگ پاشي در دو مرحله از رشد گياه صورت گرفت. نتايج آزمايش نشان داد که اختلاف معني داري در سطح احتمال يک درصد بين تيمارها وجود داشت. اثرات تيمارها بر روي عملکرد دانه، عملکرد روغن، پروتئين دانه، غلظت روي در دانه، تعداد دانه در غلاف، تعداد دانه در بوته و تعداد غلاف در بوته معني دار بود (p<0.01) ولي تاثير تيمارها بر وزن هزار دانه معني دار نشد. خيس کردن بذر با کود هيچ تأثيري بر صفات فوق الذکر نداشت. اثر تيمار هشتم (خيس کردن بذر در محلول دو درصد سولفات روي + مصرف خاکي ۴۰ کيلوگرم سولفات روي + تغذيه برگي با محلول چهار در هزار سولفات روي) بر عملکرد روغن و دانه و نيز ساير صفات، نسبت به بقيه تيمارها برتر بود ولي با تيمار هفتم از لحاظ آماري اختلاف معني داري نداشت. تيمار هفتم تعداد دانه در غلاف را ۰٫۶، تعداد دانه در بوته را ۳۸، تعداد غلاف در بوته را ۱۰، عملکرد روغن را ۴۲۱ کيلوگرم در هکتار، ميزان عملکرد دانه را ۱۴۴۰ کيلوگرم در هکتار، ميزان پروتئين دانه را ۲ درصد، غلظت روي در دانه را ۲۵ ميلي گرم در کيلوگرم و نيز وزن هزار دانه را ۸ درصد نسبت به تيمار شاهد افزايش داد. بنابراين بر اساس نتايج اين تحقيق و تحت شرايط اجراي آزمايش تيمار هفتم مي تواند قابل توصيه باشد.