مقاله تاثير نوشابه انرژي زا بر زمان دويدن، مقدار گلوكز خون، ضربان قلب و درك سختي فعاليت در دوندگان استقامتي حرفه اي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: تاثير نوشابه انرژي زا بر زمان دويدن، مقدار گلوكز خون، ضربان قلب و درك سختي فعاليت در دوندگان استقامتي حرفه اي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوشابه انرژي زا
مقاله اثر ارگوژنيك
مقاله قند خون
مقاله خستگي
مقاله ورزشكاران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيازي سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: اراضي حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در سال هاي اخير، صنعت نوشيدني هاي ورزشي گسترش فزاينده اي داشته است و نوشابه هاي انرژي زا عمدتا براي افزايش عملكرد ورزشي يا كاهش آثار دهيدراسيون مصرف مي شوند. به دليل اهميت موضوع، پژوهش حاضر با هدف مقايسه تاثير نوشابه انرژي زا با دارونما بر عملكرد استقامتي، مقدار گلوكز خون، ضربان قلب و درك سختي فعاليت انجام شد.
مواد و روش ها: ۹ نفر مرد دونده استقامتي حرفه اي طي دو جلسه جداگانه (يك جلسه مصرف نوشيدني انرژي زا و جلسه ديگر دارونما) در زمان هاي ۱۵ دقيقه قبل از فعاليت (۶ ميلي ليتر به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن) و در ادامه، به ترتيب در زمان هاي ۱۵، ۳۰، ۴۵ و۶۰ دقيقه پس از آغاز فعاليت (۲ ميلي ليتر به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن)، ابتدا ۶۰ دقيقه با شدت ۷۰% بيشينه ضربان قلب (HRmax) و در ادامه، با شدت ۸۰ HRmax% تا زمان رسيدن به واماندگي روي نوارگردان دويدند.
يافته ها: تفاوت معني داري بين مسافت دويده شده دوندگان مصرف كننده نوشيدني انرژي زا و دارونما مشاهده شد (P<0.05). همچنين، تفاوت معني داري بين نوشيدني انرژي زا و دارونما در مقدار گلوكز پلاسما در زمان قبل و بعد از ۶۰ دقيقه فعاليت مشاهده شد (P<0.05). از ديگر نتايج، تفاوت معني دار ضربان قلب هر مرحله نسبت به مرحله قبلي بود (P<0.05). هر قدر زمان فعاليت، بيشتر مي شد، ضربان قلب نيز افزايش مي يافت. تفاوت معني داري هم بين نوشيدني انرژي زا و دارونما در تعداد ضربان قلب مشاهده شد (P<0.05). همچنين، تفاوت معني داري بين شاخص سختي فعاليت مصرف كنندگان نوشيدني انرژي زا و دارونما ملاحظه شد (P<0.05).
نتيجه گيري: مصرف نوشيدني انرژي زا فقط در لحظات پاياني فعاليت شديد مي تواند بر افزايش عملكرد دويدن و كاهش RPE موثر باشد.