مقاله تاثير همزمان مصرف كراتين مونوهيدرات و تمرين مقاومتي بر ميزان فعاليت آنزيم هاي كبدي سرم مردان غيرورزشكار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۴۲ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: تاثير همزمان مصرف كراتين مونوهيدرات و تمرين مقاومتي بر ميزان فعاليت آنزيم هاي كبدي سرم مردان غيرورزشكار
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين مقاومتي
مقاله مکمل کراتين
مقاله آلانين آمينوترانسفراز
مقاله آسپارتات آمينوترانسفراز
مقاله مردان غيرورزشکار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بشيري جبار
جناب آقای / سرکار خانم: گاييني عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: نيك بخت حجت اله
جناب آقای / سرکار خانم: هادي حمداله
جناب آقای / سرکار خانم: بشيري مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: استفاده از كراتين به عنوان يك مكمل غذايي، براي كمك به عملكرد ورزشي، عموميت گسترده اي را در ميان ورزشكاران، كسب كرده است. با اين وجود به تازگي نگراني هايي در مورد اثر مضر مصرف كوتاه و طولاني مدت كراتين بر سلامتي بيان شده است.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر به منظور تعيين تاثير مصرف همزمان كراتين مونوهيدرات و تمرين مقاومتي بر ميزان فعاليت آلانين آمينوترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمينوترانسفراز (AST) در سرم مردان غيرورزشكار انجام شد. ۲۰ نفر از مردان غيرورزشكار (با سن ۲۲٫۲۵±۲٫۰۲ سال، وزن ۴٫۷۲±۷۱٫۵۵ كيلوگرم و قد ۵٫۹۸±۱۷۱٫۹۲ سانتي متر) به صورت هدفمند انتخاب و در دو گروه ]تمرين – كراتين (۱۰ نفر)، تمرين – دارونما (۱۰ نفر)[ به روش دوسو كور بررسي شدند. هر دو گروه به مدت دو ماه به تمرين هاي مقاومتي (با شدت ۷۵% يك تكرار بيشينه) پرداختند. گروه تمرين – كراتين، ۲۵۰ ميلي ليتر محلول مكمل كراتين مونوهيدرات (۰٫۰۷ گرم كراتين به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن) و گروه تمرين – دارونما، فقط دارونما (۰٫۰۷ گرم آرد گندم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن) مصرف كردند. نمونه هاي خوني، قبل و ۴۸ ساعت بعد از آخرين جلسه جمع آوري و با استفاده از دستگاه اتوآنالايزور ميزان فعاليت آنزيم هاي سرمي ALT وAST ، اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي تي همبسته و مستقل در سطح معني داري ۰٫۰۵ تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: افزايش فعاليت ALT و AST در گروه تمرين – كراتين(PAST£۰٫۰۸۶ :AST ;PPALT<0.102 :ALT)  و گروه تمرين – دارونما (PAST£۰٫۷۶۹ :AST ;PPALT<0.265 :ALT) معني دار نبود. به علاوه، ميانگين و دامنه تغييرات فعاليت آنزيم ALT و AST در گروه دريافت كننده مكمل كراتين، تفاوت معني داري با گروه دارونما نداشت.
نتيجه گيري: مي توان گفت در اثر تمرين مقاومتي دو ماهه و مصرف طولاني مدت كراتين مونوهيدرات، احتمال افزايش نامطلوب آنزيم هاي ALT و AST، به عنوان شاخص آسيب سلول كبدي وجود ندارد. با اين حال اظهار نظر قطعي در رابطه با آسيب سلول كبدي ناشي از تمرين مقاومتي و مصرف مكمل كراتين، نياز به انجام مطالعه هاي بيشتر دارد.