مقاله تاثير ورزش بر سرعت راه رفتن، ميزان خستگي و کيفيت زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۱۸۹ تا ۱۹۸ منتشر شده است.
نام: تاثير ورزش بر سرعت راه رفتن، ميزان خستگي و کيفيت زندگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مولتيپل اسكلروزيس
مقاله ورزش
مقاله سرعت راه رفتن
مقاله خستگي
مقاله کيفيت زندگي (QOL)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدي ذاكر مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: مجدي نسب نسترن
جناب آقای / سرکار خانم: عطاپور مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: لطيفي سيدمحمود
جناب آقای / سرکار خانم: بابادي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ضعف عضلاني و خستگي در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس، باعث كاهش فعاليت هاي روزانه و کيفيت زندگي مي شود. گرچه، ورزش به طور معمول براي اين بيماران مورد قبول است، ولي تاثير آن ثابت نشده است. هدف از اين مطالعه، بررسي تاثير ورزش بر سرعت راه رفتن، ميزان خستگي و كيفيت زندگي بيماران مي باشد
روش بررسي: اين كارآزمايي باليني، به صورت تك گروهه بر روي ۱۵ بيمار مبتلا به ام اس با ناتواني خفيف تا متوسط انجام گرفت. مقياس EDSS جهت سنجش درجه ناتواني بيماران، مقياس ديداري (VAS) براي ميزان خستگي، تست راه رفتن در مسير ۸ متري براي سرعت راه رفتن و پرسش نامه MS QOL-54 جهت كيفيت زندگي آنان مورد استفاده قرار گرفت. بيماران تحت ورزش هاي كششي و هوازي به صورت ۳ جلسه در هفته در طول يك دوره ۶ هفته اي قرار گرفتند.
يافته ها: بعد از ورزش، سرعت راه رفتن بيماران به طور معنا داري افزايش يافت (۰۰۰۱/ (P=۰و ميزان خستگي به طور معناداري كاهش يافت (۰۰۱/ (P=۰افزايش آماري معناداري، فقط در ۴ بعد از كيفيت زندگي بعد از مداخله مشاهده شد.
نتيجه گيري: نتايج نشان دادند كه ورزش، سرعت راه رفتن بيماران مبتلا به ام اس را افزايش و ميزان خستگي آنان را كاهش مي دهد. همچنين، ورزش ممكن است به طور نسبي بر روي كيفيت زندگي اين بيماران موثر باشد. لذا، با توجه به اين که ورزش بر سرعت راه رفتن و ميزان خستگي اين بيماران موثر است، مي توان به اين بيماران انجام ورزش کششي و هوازي را توصيه کرد.