مقاله تاثير ورزش هوازي بر نگرش زنان در مورد تصوير بدني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در توانبخشي از صفحه ۱۵ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: تاثير ورزش هوازي بر نگرش زنان در مورد تصوير بدني
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ورزش هوازي
مقاله تصوير بدني
مقاله نارضايتي از بدن
مقاله نگرش زنان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زرشناس ساره
جناب آقای / سرکار خانم: كربلايي نوري اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رهگذر مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: سيدنور رضا
جناب آقای / سرکار خانم: مشتاق بيدختي نهاله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: فشارهاي اجتماعي نشات گرفته از افزايش علاقمندي به لاغري و نظرات گسترده در مورد ساختار بدن باعث شده است که نارضايتي از بدن در ميان زنان که مي تواند منشا کاهش عزت نفس، افسردگي و ساير اختلالات باشد، بسيار شايع شود. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي تاثير ورزش هوازي کوتاه مدت بر جنبه هاي مختلف نگرش تصوير بدني در زنان بزرگسال مي باشد.
روش بررسي: در اين پژوهش مداخله اي و شبه تجربي، از طريق نمونه گيري در دسترس، ۸۲ نفر از زنان بزرگسال (۱۸ تا ۴۵ سال)، از ميان ۱۵۰ نفر از مراجعان به باشگاه هاي گل و انقلاب شهر تهران با توجه به همسان سازي و در نظر داشتن معيارهاي ورود و خروج (عدم شرکت در انواع ورزش در۳ ماه گذشته، عدم ابتلا به اختلالات جسمي و وجود نگرش منفي در مورد تصوير بدني) انتخاب شده و به صورت تصادفي تعادلي به دو گروه مداخله و کنترل تخصيص يافتند. جمع آوري داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعيت شناختي و پرسشنامه چند بعدي نگرش فرد در مورد بدن خود (MBSRQ) انجام شد. گروه مداخله به مدت ۴ هفته و هفته اي ۳ روز به مدت ۱ ساعت در ورزش هوازي شرکت کردند. داده هاي حاصل با آزمون هاي تي مستقل و زوجي و مجذور خي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: مقايسه دو گروه بعد از مداخله، حاکي از وجود اختلاف معنادار بين آنها در خرده مقياس هاي ارزيابي از ظاهر (P<0.001)، آگاهي از ظاهر (P<0.001)، آگاهي از احساس سلامت جسماني ( (P=0.03و آگاهي از احساس بيماري (P=0.02) بود، ولي در مورد خرده مقياس هاي ارزيابي از تناسب جسماني (P=0.141) ، آگاهي از تناسب جسماني (P=0.888)، ارزيابي از احساس سلامت جسماني (P=0.72)، رضايت از بخشهاي مختلف بدن  (P=0.082)، مشغوليت فکري با اضافه وزن (P=0.167) و ارزيابي وزن (P=0.156) بين دو گروه اختلاف معناداري وجود نداشت.
نتيجه گيري: دوره هاي کوتاه مدت ورزش هوازي در بهبود برخي ابعاد نگرش تصوير بدني در زنان بزرگسال موثر بوده و مي تواند به عنوان يک ابزار درماني در کاردرماني مورد استفاده قرار گيرد.