مقاله تاثير ويژگي هاي خاک در نوع سازوکار ايجاد خندق و مرفولوژي آن در منطقه گناوه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مرتع و آبخيزداري (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۴۵۹ تا ۴۷۲ منتشر شده است.
نام: تاثير ويژگي هاي خاک در نوع سازوکار ايجاد خندق و مرفولوژي آن در منطقه گناوه
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرسايش خندقي
مقاله سازوکار
مقاله مرفولوژي مقطع
مقاله ژئومرفولوژي
مقاله ويژگي هاي خاک و گناوه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: راهي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نظري ساماني علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: سلاجقه علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خندق ها به دليل اتصال نقاط بالا دست حوزه آبخيز به مناطق پايين دست و فراهم آوردن امكان انتقال رسوب و آلاينده ها، قطع راه هاي ارتباطي و زيان هاي مالي فراوان براي اراضي زراعي، منابع طبيعي و تاسيسات زيربنايي اهميت ويژه اي دارند. در اين پژوهش توزيع مكاني خندق هاي منطقه با بهره گيري از عكس هاي هوايي ۱:۴۰۰۰۰ و بازديدهاي ميداني، بررسي نقشه هاي پايه و تهيه نقشه پراكنش خندق ها با مقياس ۱:۲۵۰۰۰۰ انجام شد. نتايج بدست آمده از بررسي ويژگي هاي منطقه بيانگر آن است که منطقه بيشتر از نوع سنگ هاي رسوبي و متشکل از مارن سيلتي، ماسه سنگ و لاي سنگ متعلق به سازندهاي: آغاجاري (بخش لهبري)، گنگلومراي بختياري و سازند کواترنري تشکيل شده است. همچنين بيشتر حضور خندق ها در اراضي با کاربري کشاورزي و گروه خاک دشت هاي دامنه اي با خاک (رگوليت) عميق و بافت متوسط و شوري کم تا زياد مي باشد. با توجه به اينکه همه خندق ها در اراضي با سازند کواترنر واقع و از سوي ديگر اقليم منطقه نيز به طور يکسان براي همه آنها اثر مي کند لذا تفاوت موجود در مرفولوژي خندق ها اعم از مقطع عرضي (U و V) و همچنين پلان آنها مي تواند معلولي از عامل هاي زميني باشد. عمق خندق ها در کاربري مرتع حدود نصف کاربري ديمزار است و نشان دهنده اين است که خندق هاي اين کاربري حجم خاک کمتري را نسبت به دو کاربري ديگر دچار فرسايش كرده اند. اين تفاوت مي تواند به دليل کمتر بودن توليد رواناب در اراضي مرتعي نسبت به اراضي کشاورزي است. نتايج مقايسه آماري بين خاك خندق هايU و V شكل بيانگر تفاوت معني دار بين ويژگي هايي مانند ميزان كلر، شوري، اسيديته، سديم، SAR است. تفاوت بالا هم در كل نيمرخ خاك و هم بين افق هاي سطحي و زير سطحي ديده مي شود. همچنين بررسي رابطه همبستگي بين مجموعه ويژگي هاي خاک و متغييرهاي مرفولوژيگ با كلاس شدت فرسايش خندقي مبين معني داري مشخصه هاي شن و سيلت، مجموع كلسيم و منيزيم، ميزان سديم و گچ و متغييرهاي شيب زمين، عمق خندق، طول و عرض است. لازم به يادآوري است كه مراحل تشكيل خندق و تكامل آن در مناطقي كه داراي وسعت زياد مي باشند تابعي از عامل هاي مختلف مي باشد. اين عامل هاي هر كدام به گونه اي در اين رخداد موثر مي باشند و شايد تنها نتوان به يك عامل مشخص اشاره نمود. آنچه مسلم است با تبديل غير اصولي مرتع به مزارع ديم و كاهش آستانه هاي پستي و بلندي و زميني خطر شدت فرسايش خندقي تشديد مي شود.