مقاله تاثير يك دوره فعاليت هوازي منتخب بر ميزان اختلالات خلقي دانش آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۵ در دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي از صفحه ۱۰۳ تا ۱۱۶ منتشر شده است.
نام: تاثير يك دوره فعاليت هوازي منتخب بر ميزان اختلالات خلقي دانش آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرينات هوازي
مقاله افسردگي
مقاله شيدايي
مقاله اختلالات خلقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: كارگر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: آقايي اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف كلي اين پژوهش تعيين تاثير يك دوره فعاليت هوازي بر ميزان اختلالات خلقي (افسردگي و شيدايي) دانش آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله است. منظور از اختلالات خلقي در اين پژوهش تغيير خلق نسبتا ثابت و دايمي همراه با تغييرات مشخص در تفكر، رفتار و نگرش است كه انواع آن افسردگي، نيمه شيدايي و شيدايي است. اين پژوهش از نوع نيمه تجربي و به صورت ميداني انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش آموزان پسر دوره متوسطه شهرستان شيراز در سال تحصيلي ۸۴ ـ ۸۳ بوده است. حجم جامعه بر اساس اعلام اداره كل آموزش و پرورش شيراز در زمان پژوهش ۲۷۹۴۳ نفر بوده است. به صورت تصادفي خوشه اي ۴۱۴ نفر از جامعه اصلي انتخاب و پرسشنامه اختلالات خلقي بين آنها توزيع و پس از تكميل جمع آوري شد. ۷۲ نفر از نمونه هاي مورد پژوهش علايم افسردگي يا شيدايي داشتند كه به صورت تصادفي ساده از بين آنها ۴۰ نفر انتخاب و بر اساس نتايج آزمون مقدماتي در ۴ گروه همتاسازي شدند. گروه آزمايش افسردگي، گروه گواه افسردگي، گروه آزمايش شيدايي و گروه گواه شيدايي . ابزار اندازه گيري اين پژوهش پرسشنامه شخصيتي چندوجهي مينه سوتا موسوم به (فرم كوتاه) بوده است. اين پرسشنامه ۷۱ سوال شامل ۸ مقياس باليني و ۳ مقياس روايي دارد. روايي و پايايي اين پرسشنامه مورد تاييد قرار گرفته است.
پس از آزمون مقدماتي، گروههاي آزمايش ۸ هفته، هر هفته ۳ جلسه و هر جلسه ۴۵ دقيقه در فعاليتهاي منتخب هوازي با شدت ۵۵ تا ۶۵ درصد حداكثر اكسيژن مصرفي شركت كردند. پس از اتمام دوره آزمايش از هر ۴ گروه آزمون نهايي مجدد به عمل آمد و با استفاده از تحليل كوواريانس نتايج زير حاصل شد: بين ميانگين نمرات افسردگي پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش تفاوت معنادار مشاهده گرديد. به عبارت ديگر تمرينات هوازي منتخب به طور معناداري در كاهش افسردگي موثر بوده است (P<0.001).
همچنين بين ميانگين نمرات شيدايي پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش تفاوت معناداري مشاهده گرديد. به عبارت ديگر فعاليتهاي هوازي منتخب به طور معناداري در كاهش شيدايي موثر بوده است (P<0.001).