مقاله تاثير يک جلسه دويدن استقامتي فزاينده در دو محيط با دماي طبيعي و گرماي ملايم بر برخي شاخص هاي دستگاه انعقادي در دختران فعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در علوم زيستي ورزشي (حركت) از صفحه ۵ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: تاثير يک جلسه دويدن استقامتي فزاينده در دو محيط با دماي طبيعي و گرماي ملايم بر برخي شاخص هاي دستگاه انعقادي در دختران فعال
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دو استقامتي فزاينده
مقاله استرس گرمايي ملايم
مقاله دستگاه انعقادي
مقاله دختران فعال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دبيدي روشن ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده صورتي هاجر
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح محمدي ضيا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
براي مطالعه تاثير يک جلسه دويدن استقامتي فزاينده در دو محيط با دماي طبيعي و دماي ملايم بر برخي شاخص هاي دستگاه انعقادي، ۲۷ دانشجوي دختر رشته تربيت بدني دانشگاه مازندران انتخاب و به طور تصادفي به سه گروه،NTG  يا تمرين در محيط با دماي طبيعي (۲±۲۳ درجه سانتيگراد)،HTG  يا تمرين در محيط با دماي ملايم (۲±۳۳ درجه سانتيگراد) و گروهي موسوم به HG که بدون انجام تمرين فقط در معرض محيط با دماي ملايم قرار داشتند، تقسيم شدند. رطوبت آزمايشگاه براي هر سه گروه در دامنه ۵±۵۵ درصد حفظ شد. پروتکل آزمون گيري با شدت ۶۵ تا ۷۵ درصد حداکثر اکسيژن مصرفي هر فرد روي نوارگردان بدون شيب اجرا شد. خونگيري با شرايط کاملا مشابه در سه مرحله پايه، ميان آزمون و ۳۰ دقيقه پس از فعاليت و به د نبال ۱۲ تا ۱۴ ساعت ناشتايي شبانه انجام شد. براي تعيين مقادير فيبرينوژن،APTT و PT از روش هاي انعقادي استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون اندازه گيري هاي مکرر، آناليز واريانس و t مستقل در سطح P£۰٫۰۵ تحليل شد. نتايج حاکي از افزايش غيرمعنادار مقادير فيبرينوژن سه گروه و افزايش معنادار مقادير APTT گروه هاي HTG و NTG در مراحل مختلف تحقيق بود. افزايش زمانPT  نيز در گروه NTG در مرحله ميان و پس آزمون و هم چنين در گروه هاي NTG و HTG در مرحله پس آزمون در مقايسه با مقادير پايه معنادار بود. بررسي تغييرات بين گروهي نيز اختلاف معناداري را به لحاظ آماري در مقادير PT بين گروه هاي NTG و HG در مرحله پس آزمون نشان داد. بر اساس اين يافته ها مي توان گفت که انجام فعاليت بدني با شدت متوسط موجب بروز تغييراتي در دستگاه انعقادي شده ولي استرس گرمايي ملايم تاثير زيادي بر دستگاه انعقاد خون نداشته است.