مقاله تاثير پرفشاري خون مدل رنوواسكولار بر اسپرماتوژنز در موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۳۳ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: تاثير پرفشاري خون مدل رنوواسكولار بر اسپرماتوژنز در موش صحرايي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنزيم مبدل آنژيوتانسين
مقاله اسپرماتوژنز ،پرفشاري خون ،سيستم رنين
مقاله آنژيوتانسين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: ملكوتي سيدمنصور
جناب آقای / سرکار خانم: حشمتيان بهنام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: تغيير در عملكرد سيستم هاي بافتي و عمومي رنين – آنژيوتانسين بافتي از مهمترين عوامل دخيل در بيماري هاي قلبي – عروقي و از جمله پرفشاري خون اوليه مي باشد. مطالعات اخير نشان مي دهد كه سيستم عمومي رنين- آنژيوتانسين در پاسخ هاي فوري و كوتاه مدت و سيستم بافتي يا موضعي رنين – آنژيوتانسين در فرايندهاي طولاني مدت كنترل كننده قلب و عروق نقش دارند. اين مطالعه به منظور شناخت تغييرات ايجاد شده در عملكرد سيستم رنين – آنژيوتانسين موضعي در عروق اندام توليد مثل جنس نر بدنبال افزايش فعاليت عمومي اين سيستم در اثر القاي پرفشاري خون كليوي مدل گلدبلاتي انجام گرفت.
روش كار: در اين مطالعه تجربي تعداد ۳۰ سر موش صحرايي بطور تصادفي در سه گروه آزمون، شاهد و كنترل سني قرار گرفتند در حيوانات گروه آزمون بعد از بيهوشي با تيوپنتال سديم (۵۰mg/kg, I.p)، با گذاشتن گيره نقره اي در شريان كليوي سمت چپ، پرفشاري خون كليوي در اين گروه القا گرديد. در حيوانات گروه شاهد بعد از بيهوشي و شكاف پهلوي چپ و جدا كردن شريان كليوي بدون نصب گيره نقره اي محل عمل بخيه گرديد. بعد از پايان زمان آزمايشات، بدنبال بيهوشي با تيوپنتال سديم (۵۰mg/kg, I.p) اقدام به خون گيري از حيوانات و سپس بيضه ها همراه با مجاري دفران خارج و پس از وزن نمودن، تعداد اسپرمهاي موجود در اين مجاري شمارش گرديدند. فعاليت رنين پلاسما با استفاده از كيت در پلاسماي خون حيوانات اندازه گيري شد.
نتايج: اندازه فشار خون سيستولي در حيوانات گروه آزمون بدنبال القاي پرفشاري خون با قبل از القا در اين گروه و با فشارخون حيوانات گروه هاي شاهد و كنترل سني تفاوت معني داري داشت (P<0.05). تعداد اسپرم در مجاري دفران، وزن بيضه ها و ميزان فعاليت رنين پلاسما در گروه آزمون با حيوانات گروه هاي شاهد و كنترل سني تفاوت معني داري داشت (P<0.05).
نتيجه نهايي: نتايج حاصله از اين مطالعه نشاندهنده القاي فعاليت سيستم رنين – آنژيوتانسين بافتي يا موضعي بدنبال افزايش فعاليت سيستم رنين – آنژيوتانسين عمومي در اثر افزايش فعاليت رنين با منشا كليوي مي باشد. نتايج بدست آمده تاكيدي بر مطالعات قبلي در خصوص وجود يك(Rennin-Angiotensin System (RNA)  كلاسيك در اندام توليد مثل جنس نر مي باشد.