مقاله تاثير پليمر سوپرجاذب بر عملکرد، فعاليت آنزيم هاي آنتي اکسيدان (كاتالاز و سوپراكسيد ديسموتاز) و پايداري غشا سيتوپلاسمي در گياه دارويي خردل تحت شرايط تنش كم آبي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در گياه و زيست بوم از صفحه ۱۹ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: تاثير پليمر سوپرجاذب بر عملکرد، فعاليت آنزيم هاي آنتي اکسيدان (كاتالاز و سوپراكسيد ديسموتاز) و پايداري غشا سيتوپلاسمي در گياه دارويي خردل تحت شرايط تنش كم آبي
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش کم آبي
مقاله سوپر جاذب
مقاله خردل
مقاله عملكرد
مقاله وزن صد دانه
مقاله شاخص برداشت
مقاله آنزيم هاي آنتي اكسيدان
مقاله پايداري غشا سيتوپلاسمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبي داوود
جناب آقای / سرکار خانم: شيراني راد اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: دانشيان جهانفر
جناب آقای / سرکار خانم: ولدآبادي سيدعليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدي اكبربوجار مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: خلعتبري اميرحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سوپر جاذب ها قادرند آب را تا چندين برابر حجم خود جذب و نگهداري كنند. اين تحقيق با اهداف بررسي تاثير سطوح مختلف تنش کم آبي و سوپر جاذب بر عملکرد، فعاليت آنزيم هاي آنتي اکسيدان و پايداري غشا سيتوپلاسمي گياه دارويي خردل در مزرعه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه آزاد اسلامي واحد کرج در سال زراعي ۸۷-۱۳۸۶ اجرا گرديد. آزمايش به صورت فاکتوريل در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار اجرا گرديد. تيمارها شامل پنج سطح تنش کم آبي (آبياري پس از ۸۰ ميلي متر تبخير از تشتک تبخير کلاس A، قطع آبياري از مراحل ساقه دهي، گل دهي، خورجين دهي و پرشدن دانه) و سه سطح سوپر جاذب A200 (0، ۵ و ۷ درصد وزني) بودند. صفات مورد بررسي شامل عملکرد دانه، عملکرد بيولوژيک، شاخص برداشت، وزن صد دانه، همچنين ميزان فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان (كاتالاز و سوپراكسيد ديسموتاز) بودند. نتايج حاصل نشان داد که اثر تنش کمآبي بر کليه صفات در سطح ۱ درصد معنيدار گرديد و اثر سوپرجاذب بر عملکرد دانه، آنزيم هاي کاتالاز و سوپراکسيد ديسموتاز و پايداري غشا سيتوپلاسمي در سطح ۱ درصد و بر عملكرد بيولوژيک، وزن صد دانه و شاخص برداشت در سطح ۵ درصد معني دار گرديد. اثر متقابل تنش کمآبي و سوپرجاذب براي هيچ يک از صفات معنيدار نشد. آبياري شاهد با مصرف ۷ درصد سوپرجاذب با ميانگين ۵٫۸۰۳ و ۲۵٫۷۸ تن در هکتار به ترتيب بيش ترين عملکرد دانه و بيولوژيك را به خود اختصاص دادند. قطع آبياري از مرحله ساقه دهي با عدم مصرف سوپرجاذب با ميانگين ۲۰۶٫۱ و ۵۲۳۱ واحد فعاليت بين المللي بر ميليگرم پروتيين بيش ترين ميزان فعاليت آنزيمهاي کاتالاز و سوپراکسيد ديسموتاز و با ميانگين ۲۶۸۳ ميكروزيمنس بر سانتي متر كم ترين پايداري غشا سيتوپلاسمي را به خود اختصاص دادند.