مقاله تاثير پلي مورفيسم هاي تركيبي Q/R192 پارااكسوناز ۱ و ۵A/6A متالوپروتييناز ماتريكس ۳ بر روي بيماري عروق كرونري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن ۱۳۸۸ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۷۵۹ تا ۷۶۵ منتشر شده است.
نام: تاثير پلي مورفيسم هاي تركيبي Q/R192 پارااكسوناز ۱ و ۵A/6A متالوپروتييناز ماتريكس ۳ بر روي بيماري عروق كرونري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيماري عروق كرونر
مقاله متالوپروتييناز
مقاله پلي مورفيسم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح سودابه
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: سيفي مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: فيروزراي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پلي مورفيسم هاي Q/R192 آنزيم پارااكسوناز ۱ (PON1) و ۵A/6A آنزيم متالوپروتييناز ماتريكس (MMP3) 3 ممكن است با استعدادپذيري با بيماري عروق كرونري مرتبط باشند؛ جهت بررسي اهميت اين پلي مورفيسم ها در پاتوژنز بيماري عروق كرونري ما به مطالعه ارتباطي اين پلي مورفيسم ها با CAD و تعداد رگ هاي بيمار در بيماران مبتلا به CAD پرداختيم.
روش بررسي: پلي مورفيسم هاي ژن هاي PON1 و MMP3 را با روش PCR و Restriction Fragment Length Polymorphism (RFLP) در مبتلايان به CAD مطالعه كرديم. اين پلي مورفيسم ها در ۱۲۹ بيمار مبتلا به CAD و ۱۱۵ نفر كنترل كه تحت آنژيوگرافي عروق كرونري قرار گرفتند تعيين گرديدند. CAD به صورت وجود گرفتگي <%50 در حداقل يكي از عروق كرونري اصلي مشخص گرديد و افراد با گرفتگي بيش از ۱۰ درصد به عنوان كنترلعمل نمودند.
يافته ها: فراواني ژنوتيپ هاي PON1 192RR و MMP3 6A/6A در گروه بيماران مبتلا به CAD در مقايسه با افراد كنترل بيشتر بود (به ترتيب p<0.05 و (p<0.001 و ژنوتيپ تركيبي RR/6A6A در افراد مبتلا به CAD از فراواني بالايي در مقايسه با افرادي كه نه ژنوتيپ MMP3 6A/6A و نه ژنوتيپ PON1 RR را داشتند برخودار بود (p<0.001) و در نهايت در مطالعه ارتباط ژنوتيپ ها با شدت بيماري، توزيع ژنوتيپ هاي PON1 192 و MMP3 5A/6A با تعداد رگ هاي بيمار مرتبط نشد (p>0.05).
نتيجه گيري: پلي مورفيسم هاي تركيبي PON1 192 و MMP3 5A/6A با بيماري CAD مرتبط مي باشند اما تاثيري بر روي تعداد رگ هاي بيمار ندارند.