مقاله تاثير پيريدوکسين بر تهوع و استفراغ حاملگي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۵۶ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: تاثير پيريدوکسين بر تهوع و استفراغ حاملگي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حاملگي
مقاله تهوع
مقاله پيريدوکسين
مقاله دارونما

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرجي درخانه رويا
جناب آقای / سرکار خانم: شارمي سيده هاجر
جناب آقای / سرکار خانم: حيدرزاده آبتين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تهوع و استفراغ اوايل حاملگي، شکايت شايعي است که مي تواند هزينه هاي اقتصادي و رواني سنگيني بر زن باردار و خانواده وي تحميل کند. با توجه به اين مساله که بسياري از خانم هاي باردار به علت ترس از عوارض جانبي داروها بر روي جنين به دنبال دارو درماني مناسب نمي روند، استفاده از ويتامين ها که ايمن بودنشان پذيرفته شده است، به عنوان خط اول درمان، مفيد مي باشند. در اين مطالعه، تاثير ويتامين ب ۶ (پيريدوکسين) بر تهوع و استفراغ حاملگي در خانم هاي باردار با سن حاملگي زير ۱۶ هفته مورد بررسي قرار گرفته است.
مواد و روش ها: در طول زمستان ۱۳۸۵، ۷۰ خانم باردار زير ۱۶ هفته بارداري که با شکايت تهوع و استفراغ اوايل بارداري به يک مطب خصوصي و ۴ مرکز بهداشتي درماني شهري مراجعه نمودند، به صورت تصادفي در دو گروه قرار داده شدند. پس از اخذ رضايت نامه، يک گروه پيريدوکسين ۴۰ ميلي گرم در روز به مدت ۵ روز و به گروه ديگر دارونما، به روش دو سويه کور داده شد. بيماران شدت تهوع خود را بر اساس درجه مقايسه عيني۲۴ (VAS)  ساعت قبل از درمان و سپس دوبار در روز، در طي ۵ روز درمان ثبت کردند و همچنين تعداد اپيزودهاي استفراغ خود را در ۲۴ ساعت قبل از درمان و ۵ روز درمان ثبت کردند. سپس داده ها به کمک آزمون هاي t دو گروه مستقل، کاي دو، تحليل کوواريانس، ويلکاکسون، مان ويتني و رگرسيون لجستيک رتبه اي تحت آناليز قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين تغييرات شدت تهوع بعد از درمان نسبت به شدت تهوع پايه، در گروه پيريدوکسين بيشتر از گروه دارونما بوده است .(P=0.019) همچنين آزمون مان ويتني نشان داد که تعداد اپيزودهاي استفراغ در گروه پيريدوکسين به طور معني داري بيش از گروه دارونما کاهش يافته است .(P=0.019)
نتيجه گيري: پيريدوکسين به طور موثري، تهوع و استفراغ اوايل بارداري را کاهش مي دهد و مي توان آن را با دوز ۴۰ ميلي گرم در روز به مدت ۳ تا ۴ روز تجويز کرد.