مقاله تاثير پپتيد C بر اختلال شناختي در رت هاي ديابتي نوع ۱ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان از صفحه ۷ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: تاثير پپتيد C بر اختلال شناختي در رت هاي ديابتي نوع ۱
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات شناخت
مقاله پپتيد سي
مقاله ديابت شيرين نوع ۱

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابدين زاده محمود
جناب آقای / سرکار خانم: رستگار كريم
جناب آقای / سرکار خانم: ظريف كار اسداله
جناب آقای / سرکار خانم: رفعتي علي
جناب آقای / سرکار خانم: منبتي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: خاك پورطالقاني بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ديابت مليتوس اختلال متابوليك شايعي است كه با تغيير ساختماني و عملكرد دستگاه عصبي مركزي و محيطي و کاهش پيشرونده توانايي شناختي همراه است. بررسي هاي جديد و داده هاي باليني نشان داده اند که تجويز پپتيد C در ديابت نوع يک آثار مفيد بر رت هاي ديابتي دارد.
هدف: تعيين تاثير تزريق داخل صفاقي (IP) پپتيد C بر اختلال شناختي در رت هاي ديابتي نوع ۱.
مواد و روش ها: ۲۴ رت نرنژاد اسپراگ دالي (وزن ۲۳۰ تا ۳۰۰ گرم) به سه گروه تقسيم شدند: ۱) گروه کنترل، ۲) گروه مبتلا به ديابت نوع ۱ و ۳) گروه ديابتي که ۲۵nmol/Kg پپتيد C در روز به مدت ۲۸ روز به صورت داخل صفاقي دريافت مي کردند. ديابت، با تزريق داخل وريدي استرپتوزوتوسين القا شد (۶۰mg/kg). 21 روز پس از حصول ديابت، حافظه فضايي و حافظه کاري رت ها با دستگاه ماز آبي موريس به مدت ۷ روز ارزيابي شد.
نتايج: در بررسي حافظه فضايي، مدت يافتن سكو در طي چهار روز در همه گرو ه ها كاهش معني دار يافت (P<0.05). در مقايسه با ساير گروه ها ميانگين تاخير در گروه ديابتي به طور معني دار طولاني تر بوده است(P<0.05) . اما در مقايسه با گروه ديابتي مدت يافتن سكو در گروه پپتيد C کاهش معني دار داشت (P<0.05). طي سه روز تست حافظه کاري كاهش معني دار در مدت يافتن سكو درتمام گروه ها ديده شد (P<0.05) ولي اين زمان در گروه ديابتي طولاني تر بود (P<0.05). پپتيد C سبب بهبود معني دار حافظه در رت هاي ديابتي شد (P<0.05).
نتيجه گيري: پپتيد C نقش موثري در کنترل و جلوگيري از پيشرفت اختلال حافظه در رت هاي ديابتي داشت.