مقاله تاثير کاربرد مزمن مرفين بر فعاليت آنزيم کلسيم – کالمودولين کيناز II&#945 در هسته لوکوس سرولئوس موش صحرايي و اثر احتمالي اين آنزيم در وابستگي به مرفين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۱۰۵ تا ۱۱۴ منتشر شده است.
نام: تاثير کاربرد مزمن مرفين بر فعاليت آنزيم کلسيم – کالمودولين کيناز II&#945 در هسته لوکوس سرولئوس موش صحرايي و اثر احتمالي اين آنزيم در وابستگي به مرفين
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وابستگي
مقاله آنزيم (CaMKII&#945 کلسيم – کالمودولين کيناز II&#945)
مقاله لوکوس سرولئوس
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نويدحميدي مژده
جناب آقای / سرکار خانم: جوان محمد
جناب آقای / سرکار خانم: فتح الهي يعقوب
جناب آقای / سرکار خانم: سمنانيان سعيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف ازاين مطالعه بررسي تاثير مهار کننده آنزيم CaMKIIa بر ميزان بروز علايم سندرم محروميت در موش هاي صحرايي وابسته به مرفين و تاثير تزريق مزمن مرفين بر فعاليت آنزيم CaMKIIa در هسته لوکوس سرولئوس موش صحرايي بود.
روش ها: اين مطالعه در دو بخش رفتاري و ملکولي با استفاده از موش هاي صحرايي نژاد ويستار (۳۰۰-۲۵۰ گرم) انجام شد. در مطالعه رفتاري پس از کانول گذاري در هسته
LC داروهاي KN-93 (مهار کننده آنزيم CaMKIIa)، KN-92 (آنالوگ غير فعال KN-93) درون هسته LC تزريق شد. گروه هاي کنترل نيز شامل گروه دريافت کننده مرفين و گروه دريافت کننده نرمال سالين بودند. در مطالعه ملکولي با استفاده از تکنيک وسترن بلات، ميزان پروتئين pCaMKIIa در هسته LC در سه گروه کنترل، وابسته به مرفين و دريافت کننده نالوکسان مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: يافته هاي به دست آمده حاکي از آن است که در مطالعه رفتاري، گروه دريافت کننده
KN-93 نسبت به گروه وابسته به مرفين در چهار علامت writhing freezing, jumping و head shake کاهش معني داري را نشان داد. در مطالعه ملکولي تفاوت معني داري در ميزان فعاليت پروتئين pCaMKIIa در گروه وابسته به مرفين نسبت به گروه کنترل و نيز بين گروه مرفين با گروه نالوکسان مشاهده شد.
نتيجه گيري: بنابراين مي توان نتيجه گرفت تزريق مزمن مرفين سبب افزايش فعاليت آنزيم
pCaMKIIa در هسته LC شده و مهار اين آنزيم در کاهش برخي از علايم سندرم محروميت از مرفين نقش دارد. به نظر مي رسد با مهار اين آنزيم مي توان تا حدودي از ايجاد وابستگي به مرفين در افراد مصرف کننده آن جلوگيري نمود.