مقاله تاثير کتاب ديسقوريدس بر نگارش منابع طب سنتي اسلامي و ايراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش در پزشکي از صفحه ۲۰۵ تا ۲۱۳ منتشر شده است.
نام: تاثير کتاب ديسقوريدس بر نگارش منابع طب سنتي اسلامي و ايراني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي سيدمحمود
جناب آقای / سرکار خانم: كلانترهرمزي عبدالجليل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آشنايي با ماخذ و مباني طب سنتي اسلام و ايران براي پژوهشگراني که در اين شاخه از دانش به تحقيق مي پردازند، اهميت ويژه اي داشته و پنجره جديدي را براي پژوهش هاي نوين به روي علاقه مندان مي گشايد.
سوالي که همواره براي بسياري از پژوهشگران اين حوزه مطرح بوده، اين است که آيا مطالب اصلي و بنيادين علمي و تخصصي مندرج در کتابهايي همچون الحاوي رازي، قانون ابن سينا، صيدنه بيروني، ذخيره خوارزمشاهي و ديگر منابع مشابه آنها، توسط خود نويسنده، کشف و تحصيل شده يا از منابع ديگري استخراج و گردآوري شده اند؟
از ديرباز که به مطالعه و تحقيق در مباني طب سنتي مي پرداختيم، به اين نتيجه رسيده بوديم که مرجع اصلي کتاب هاي گرانمايه اي همچون الحاوي رازي، قانون ابن سينا، صيدنه بيروني، ذخيره خوارزمشاهي، جامع ابن البيطار، قرابادين آبير عقيلي خراساني و ديگر کتاب هاي همسان آنها، در ارتباط با داروشناسي و درمان، کتاب ديسقوريدس بوده است.