سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی یافته های نوین در علوم کشاورزی، منابع طبیعی و محیط زیست
تعداد صفحات: ۱۳
نویسنده(ها):
مهدی بهروش – دانشجوی دکتری تخصصی حقوق محیط زیست دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
عاطفه مهدی – دانشجوی دکتری تخصصی حقوق محیط زیست دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
بهروز محمد زاده – کارشناس ارشد مدیریت و شهردار منطقه ۱۷ تهران بزرگ

چکیده:
از زمان تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در ۱۹۴۷ سیر توسعه مفهومی و محتوایی حقوق بشر ادامه داشته و ساز و کارهای نهادی حقوق بشر به شدت افزایش یافته اند . مفهوم حقوق بشر ابعاد وسیع تری در اعلامیه حقوق بشر یافت و در دو میثاق حقوق سیاسی و مدنی و حقوق اقتصادی ، اجتماعی، فرهنگی ، حقوق به بشر در دیگر حوزه های اجتماعی، اقتصادی ، فرهنگی نیز بسط و نمو یافت. فراگیری مفهوم حقوق بشر به ایجاد و گسترش نهادهای ارتقا و حمایت از حقوق بشر منجر شد و مفهوم حقوق بشر به عنوان یک رکن اصلی در کنار دو مفهوم توسعه و صلح و امنیت قرار گرفت. جهانی شدن و ظهور مسائل و موضوعات جدید در نظام بین الملل باعث پیوند حقوق بشر و برخی از حوزه های چالش برانگیز جهانی شد . توسعه ، صلح ، محیط زیست و میراث مشترک بشریت به عنوان حقوق بشر به رسمیت شناخته شده و بر تفکیک ناپذیری آنها از دیگر حوزه های حقوق بشر تاکید شد. در کنار توسعه مفهومی و محتوای حقوق بشر سازوکارهای نظارتی نیز در چند دهه اخیر سیر تحولی داشته اند ایجاد کمیسیون حقوق بشر و ۷ کمیته ناظر بر حسن اجرای کنوانسیون های حقوق بشری در سازمان ملل ، کمیساریای عالی حقوق بشر و ده ها قطعنامه مجمع عمومی و شورای اقتصادی ، اجتماعی از مصادیق این توسعه می باشند.