سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محسن دهقانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
مهدی پناهی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
مسعود تدین نژاد – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان

چکیده:

با توجه به منابع محدود آب در کشور، استفاده صحیح و بهینه از آب ابیاری در راستای افزایش کارایی مصرف آب موجود در بخش کشاورزی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این راستا استفاده از شیوه هایی که بتوان بدون کاهش یا باکاهش اندکی درتولید، میزان مصرف آب در بخش کشاورزی را کاهش داد اجتناب ناپذیر خواهد بود. استفاد ه از آبیاری فارو متناوب یا یک در میان ثابت به دلیل کاهش سطح آبیاری نقش موثری درکاهش میزان فرو نشت عمقی وهرز آب سطحی در هر آبیاری خواهد داشت. با روش ابیاری فارو متناوب معمولا آب کمتری مصرف شده و علاوه براین میزان سطح مرطوب شده تبخیر شده تبخیر و تعرق نفوذ عمقی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. به دلیل سطح خیس شده کمتر، نفوذ عمق می تواند کاهش یابد. این طرح در قالب اسپلیت پلات با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات رودشت واقع در ۶۵ کیلومتری شرق اصفهان و در سال زراعی ۸۳-۱۳۸۲ اجرا گردید. کرتهای اصلی روشهای آبیاری شامل سه تیمار آبیاری فارو به صورت یک در میان ثابت، یک درمیان عمقخالص آبیایر کامل فارو و کرتهای فرعی شامل تیمارهای عمق آب آبیاری به ترتیب به میزان ۱۰۰، ۶۰، ۸۰ درصدعمق خالص ابیاری بود. نتایج نشان داد که عملکرد درتیمارهای آبیاری یک در میان ثابت ومتناوب با عمق ۱۰۰ درصد آب خالص نسبت به تیمار آبیاری مرسوم با عمق ۱۰۰ درصد آب خالص به ترتیب ۲۸۵۵ و ۲۴۱۷-۳ کیلوگرم در هکتار کاهش و ۳۲۸۸/۷ و ۲۷۷۸/۱ متر مکعب در هکتار آب کمتری مصرف نموده اند و از طرفی کارایی مصرف آب بیشتری را نشاندادند. بنابراین برای رسیدن به تولید قابل قبول همراه با افزایش کارایی مصرف آب آبیاری می توان سیستمهای ابیاری فارو یک در میان را با ابیای مرسوم فارو جایگزین نمود.