سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مژگان ثابت تیموری – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت
حمیدرضا خزاعی – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی

چکیده:

به منظور بررسی اثر سطوح مختلف شوری برخصوصیات مورفولوژیک و تغییرات عدد کلروفیل متربرگ گیاه کنجد ، تحقیقی در سال زراعی ۸۴-۸۳ د ر گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از آزمایش فا کتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با ۳ تکرار اجرا شد. تیمار های آزمایش شامل تر کیبی از پنج سطح مختلف شوری( ۲/۴، ۴/۴، ۶/۴، ۸/۴، ۱۰/۴ دسی زیمنس برمتر ) وچهار توده بومی کنجد (جیرفت، دزفول، مغان وبرازجان ) بود . نتایج نشان داد که صفات اندازه گیری شده متأثر از تنش شوری بود ، به طوریکه شوری باعث کاهش معنی دار درارتفاع گیاه، وزن خشک، وزن خشک اندام هوایی وریشه ، نسبت وزن خشک ریشه به اندام هوایی گیاه شد. اختلاف صفات مورفولو ژیک در بین تود ه ها معنی دار بود و توده های بومی مغان و جیرفت مقاومترین تود ه ها از لحاظ صفات مورفولوژیک، در برابر تغییرات سطوح شوری بودند . عدد کلروفیل متر نیز متأ ثر از تنش شوری بوده و با افزایش شوری تا سطح ۶/۴ دسی زیمنس بر متر ، افزایش عدد کلروفیل متر مشاهده گردید ، لیکن با افزایش سن و تجمع بیش ازحد نمک دربافت ها که منجر به تخریب کلروپلاستها می گردد، از مقدار کلروفیل برگ و در نتیجه عدد کلروفیل متر قرائت شده کاسته شد . به نظر می رسد که درمیان توده های موردبررسی کنجد ، توده مغان با دار ا بودن بیشترین شدت افزایش عدد کلروفیل متر و نیز بالاترین نسبت وزن خشک ریشه به اندام هوایی به عنوان نمایه ای قابل اعتماد از مقاومت به شوری ، بیشترین سرعت تطابق با شرایط شور را داشته و به عنوان توده مقاوم به شوری قابل توصیه باشد.