سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

هویار عطار – دانشجوی کارشناسی ارشد-دانشکده معدن،متالورژی،نفت- دانشگاه امیرکبیر
نادر پروین – استادیار- دانشکده معدن،متالورژی،نفت- دانشگاه امیرکبیر
سیدمحمدمهدی هادوی – دانشیار- مرکز تحقیقات و مواد پیشرفته
سیامک اقتصادی – دانشجوی کارشناسی ارشد-دانشکده معدن،متالورژی،نفت- دانشگاه امیرکبیر

چکیده:

کامپوزیت تنگستن- ۲۰ %وزنی مس، بوسیله رخنه دهی مس مذاب به درون پودر تنگستن ساخته می شود برای رسیدن به چگالش کامل، می توان از فرآیند نورد استفاده کرد. نورد کردن این نوع کامپوزیت به علت مقدار بالای تنگستن، انعطاف پذیری پایین آن وعدم حلالیت تنگستن و مس دریکدیگر، در اکثر موارد با ترک خوردن قطعه همراه می باشد. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر نورد گرم بر چگالش،استحکام وسختی کامپوزیت، است. اجرای عملیات نورد در دمای۷۰۰ درجه همراه با کاهش سطح مقطع %۵ درهرپاس، رسیدن به ۳۵ % کاهش ضخامت را ممکن ساخت. چگالش، استحکام وسختی کامپوزیت بعد از نورد زیاد شد.افزایش در سختی کامپوزیت برای تغییر فرم تا ۲۵ %، با این مدل فرض می شود که تغییر فرم به صورت ماهیتی در فاز مس، محدود می شود. دلیل اثبات این پدیده هم ، کشیده شدن بسیار کم ذرات تنگستن بعد از نورد تا مقدار ۲۵ % می باشد. اجرای عملیات نورد گرم در دماهای بالاتر مزیتی نداشت و فقط پدیده اکسیداسیون مس را تشدید کرد.