سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین طالبی – دانشگاه صنعتی اصفهان دانشکدهمهندسی نساجی
مرضیه علیپور –

چکیده:

امکان پذیرساختن قابلیت بافتن برای چله توسط حذف و یا کاهش گسیختگی تار درحین بافندگی هدف اصلی از انجام آهارزنی را تشکیل میدهد افزایش استحکام کاهش اصطکاک کاهش سایش نخ و کاهش ندادن ارتجاعیت و انعطاف پذیری نخ از خصوصیات مهم برای آهار در مقدمات بافندگی می باشند دراین مقاله اثر آهار هایی ازنوع نشاسته گندم کربوکسی متیل سلولز و پلی ونیل الکل FK برتناسیتی و ازدیاد طول هنگام گسیختگی یک نوع نخ پنبه ای بررسی شده است شواهدنشان میدهد که برای هر سه نوع آهار افزایش بار نخ تا حد معینی افزایش تناسیتی را به همراه داشته و با افزایش بیشتر آن تناسیتی کاهش می یابد پلیونیل الکل FK با بار در حدود ۸ درصد تناسیتی نخ را درحدود ۳۸ درصد افزایش میدهد کربوکسی متیل سلولز و نشاسته به ترتیب با بارنخ درحدود ۴و ۸ درصد و افزایش حداکثر حدود ۳۳/۵ درصد را براب تناسیتی نخ باعث گردیدند. افزایش بارنخ برای هر سهنوع آهار ازدیاد طول هنگام گسیختگی پس از کاهش اولیه تاحدمعینی افزیاش می یابد و با افزایش بیشتر بارنخ ازدیاد طول هنگام گسیختگی بدون تغییر باقی مانده و یا اینکه کاهش می یابد.