سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عزیز جوانشیر – استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
سعید زهتاب سلماسی – دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
عادل دباغ محمدی نسب – دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
محمد مقدم – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

چکیده:

تاثیر آللوپاتیک علفهای هرز تاج خروس ، چسبک ، تلخه ، سلمک ، کنگر ، مرغ و پیچک در سه محیط آللوپاتیک شـامل پودر اندامهای هوایی، پودر اندامهای زیر زمینی وخـاک ریزوسـفر ریـشه علفهـای هـرز، در سـه مرحلـه رویـشی، زایـشی و رسیدگی بر روی صفات جوانه زنی، طول گیاهچه، طول ریشه چه، طول ساقه چه، وزن گیاهچه، وزن ریشه چه و وزن ساقه چه سویا رقم ویلیامز، در مطالعات آزمایشگاهی با آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با چهار تکـرار مورد ارزیابی قرار گرفت . نتایج نشان دادند که اثرات مواد آللوپاتیک تمامی علفهای هرز و محیطهای آللوپاتیـک، بـر روی تمامی صفات فوق در سطح احتمال یک درصد نسبت به تیمار شاهد دارای اختلاف معنی داری می باشند، ولی اثـر مراحـل رشدی فقط بر روی درصد جوانه زنی معنی دار گردید . تاج خروس وکنگر در مقایسه با سـایر علفهـای هـرز، بیـشترین اثـر بازدارندگی را بر رشد گیاهچه داشتند، در حالی که پیچک بیشترین اثر بازدارندگی را بر روی درصد جوانه زنی نـشان داد . رشد ساقه چه سویا بیش از رشد ریشه چه تحت تاثیر قرار گرفت . مواد آللوپاتیک در تمام مراحل رشـد علفهـای هـرز بـر روی جوانه زنی و رشد گیاهچه سویا اثر بازدارندگی شدیدی را اعمال می کنند . نتایج این پژوهش در جهـت شناسـایی اثـر آللوپاتیک علفهای هرز تاثیر گذار بر جوانه زنی و کاهش رشد گیاهچه های سویا راهگشاست .