سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدعلی نیازمند – دکترای هوافضا، استادیار – دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری

چکیده:

همزمان با توسعه صنعت هواپیمایی و افزایش تجربه و قابلیت‌های تکنولوژیکی، طراحان راههای مختلفی برای بهبود توانایی‌های هواپیما بکار برده‌اند. یکی از این ابزارها دی استابیلیزر غیرمتحرک یا استرک (پیش آمدگی لبه حمله بال در ریشه) در انواع و اشکال مختلف آن می‌باشند که باعث تغییرات قابل ملاحظه‌ای در خواص آئرودینامیکی هواپیما می‌شود. این مقاله با استناد و استفاده از نتایج تست‌های تونل باد انجام شده در انستیتو مرکزی (تحقیقات) آئرو (استرک جلو) و پس رفتگی آن در عقب (استرک عقب) روی خواص آئرودینامیکی و میزان پایداری هواپیما صورت پذیرد. تحقیق حاضر می‌تواند نگرش مناسبی برای ارزیابی تأثیرات نصب استرک در هواپیماها را به خواننده بدهد.