سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس احتراق ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بهمن نجفی – دانشجوی دکترای مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
وهاب پیروز پناه – استاد گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز
برات قبادیان – دانشیار گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

بیودیزل عبارت است از استرهای منواکلیل اسیدهای چرب با زنجیرهای طویل که از منابع طبیعی تجدید پذیر مانند روغنهای گیاهی یا چربیهای حیوانی تهیه می شود و تشابه زیادی با گازوئیل دارد که آن را به عنوان یک سوخت جایگزین جدی مطرح می کند. همچنین، بیودیزل سازگار با سوخت متداول گازوئیل بوده و می تواند با هر نسبتی با سوخت گازوئیل مخلوط شود. بیودیزل استفاده شده در این تحقیق متیل استر روغن آفتاب گردان ، با فرمول شیمیایی C55H105O6 می باشد که ترکیبات مختلفی از آن با گازوئیل بر مبنای حجمی (B100 , B40 ,B30, B20, B10, B00) در یک موتور دیزل کم دور لیستر (M8/1) مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج آزمونها که بر اساس آزمایش کوتاه مدت موتور و بر مبنای استاندارد ECR-49 انجام پذیرفت، نشان داد که با افزایش سهم بیودیزل تا ۲۰% حجمی در ترکیب سوخت، بدلیل بهبود کیفیت احتراق ، انتشار آلاینده های UHC , CO به ترتیب تا ۷۳% و ۷۵% نسبت به گازوئیل کاهش می یابد ولی مقدار آلاینده NOx بدلیل فشار و دمای بالای محفظه احتراق در نتیجه احتراق شدیدتر تا ۴۰% نسبت به گازوئیل افزایش می یابد. درضمن استفاده از ۲۰% حجمی بیودیزل در ترکیب سوخت، نه تنها افت توان را به همراه ندارد بلکه مصرف ویژه سوخت ترمزی را نیز کاهش می دهد که به لحاظ اقتصادی بسیار مهم است.