سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش علمی کاربردی راههای مقابله با سرمازدگی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمد خانجانی – دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
مجید میراب بالو – دانشجوی کارشناسی ارشد حشره شناسی کشاورزی، دانشگاه تهران

چکیده:

یونجه در بین گیاهان علوفه ای از اهمیت و امتیاز خاصی برخوردار است. این گیاه علاوه بر داشتن پروتئین بالا، حاوی ویتامین های C,A,B نیز می باشد، به همین دلیل، محصول آن بخش مهمی از تغذیه دام ها را تشکیل داده و به صورت تر و خشک مورد تعلیف آنها قرار می گیرد. همچنین، کشت آن سبب بهبود کیفیت فیزیکی خاک شده و تاثیر مثبتی بر تولید محصولات بعدی دارد (کریمی، ۱۳۷۰). در برنامه پنج ساله چهار م توسعه اقتصادی – اجتماعی ایران، سطح زیر کشت این محصول حدود ششصد هزار هکتار تعیین شده بود وهمه ساله باید یکصد و بیست هزار زمین زراعی شخم و برگردانده شده و همین میزان مساحت نیز باید به زیر کشت مجدد برود (بی نام، ۱۳۸۲).
در فون یونجه بیش از ۵۹۰ بندپا در نقش و مقام متفاوت وجود دارد که در بین آنها سرخرطومی برگ یونجه آفت مهم یونجه کاریهای اکثر نقاط ایران و جهان است. فعالیت این آفت در اکثر موارد توام با انهدام چین اول محصول است و حدود یک میلیون و دویست هزار تن علوفه خشک چین اول یونجه در ایران تنها به وسیله این آفت از بین میرود که ازد لحاظ اقتصادی ۳۳ درصد محصول یونجه را شامل می شود. (خانجانی و پورمیرزا، ۱۳۸۳). درحال حاضر، این حشره ، آفت درجه یکتمام مناطق یونجه کاری ایران است. این آفت دراکثر نقاطی که یونجه کشت می شود، محصول چین اول را از بین می برد. این حشره در مراحل مختلف لاروی وحشره کامل از برگ و ساقه یونجه تغذیه می کند ولی خسارت عمده آن به مرحله لاروی مربوط می شود. خسارت لاروهای سن ۱و۲ قابل توجه نیست بلکهخسارت اصلی را لاروهای سنین سوم و چهارم وارد می نمایند.