سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش آبخوانداری

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

ابوالفضل خلیل پور – پژوهشگر مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان تهران
حسین گلبابائی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان تهران
عباس عطاپورفرد – پژوهشگر مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان تهران

چکیده:

ایستگاه های پخش سیلاب بر آبخوان ها با تمام اهداف بزرگ و کوچکی که احداث شده اند ارزش و اهمیت خاصی دارند. اهداف ترسیمی ابتدایی و تعدد آن باعث گردیده که توقعات از چنین مکانهایی بالا باشد و به مرور مانند اکثر کارهای دیگر رنگ ببازد. ولی در صورت ترسیم درست و اصولی از اهداف با توجه به کار مایه های موجود در منطقه نه تنها کمرنگی به آن راه نمی یابد، بلکه به مرور اهداف ترسیمی، به واقعیت نزدیک شده و جلوه روشن تری پیدا می کند. ایستگاه شهید هادی احمدی تهران از جمله این ایستگاه هاست. به طوریکه در طی ۵/۵ سال آبی ۲۱ مورد سیلاب با متوسط سالانه ۳/۸ سیل در این ایستگاه اتفاق افتاده است. در طی سالهای مذکور ۶/۳ هزار متر مکعب بوده که زمان وقوع اکثر آنها کمتر از ۲۴ ساعت می باشد. چند سیل با دوره برگشت ۲۰، ۲۵و۵۰ ساله در منطقه اتفاق افتاده که دبی پیک بعضی از سیلابها به حدود ۹۰ متر مکعب در ثانیه نیز رسیده است. چنین وضعیتی در منطقه با توجه به وجود تاسیسات زیر دست مانند شهرکهای صنعتی، نیروگاه برق، روستاهای مختلف، اراضی کشاورزی می توانست خسارتهای بسیار زیادی ایجاد کند. ایستگاه مذکور نه تنها باعث جلوگیری از حجم وسیعی از خسارتها شده بلکه حدود ۲/۹ میلیون متر مکعب نیز آب به ابخوان منطقه تزریق شده است. با توجه به اینکه منطقه مذکور جزء مناطق ممنوعه از نظر وزارت نیرو می باشد این حجم از ذخیره بانضمام کاهش خسارتها به تاسیسات زیر دست اهمیت شایانی در اجرای چنین پروژه ای دارد. بنابراین هدف از احداث این ایستگاهمی تواند بیشتر کنترل و مهار سیلاب ها باشد.