سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش الکترونیکی یافته های نوین در محیط زیست و اکوسیستم های کشاورزی
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
فرشته محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی/ دانشگاه زابل
مهدیه ابراهیمی – استادیار/ دانشگاه زابل
اکبر فخیره – استادیار/ دانشگاه گنبد کاووس
ابوالفضل بامری – مربی/ دانشگاه زابل

چکیده:
این مطالعه با هدف بررسی تاثیر طبقات مختلف سنی تاغزارها بر غنا و تنوع گونه ای در منطقه شندان شهرستان سیب سوران در استان سیستان و بلوچستان صورت گرفت. بدین منظور سه طبقه سنی تاغ دست کاشت کمتر از ۳ سال، ۶ تا۳ سال و بالاتر از ۶ سال انتخاب گردید. در هر طبقه سنی اندازه گیری خصوصیات پوشش گیاهی در امتداد ترانسکت های ۱۰۰ متری (به صورت تصادفی- منظم) و در پلات های با ابعاد متناسب با اندازه گونه تاغ (به ترتیب ابعاد پلات ها ۳×۲ و ۵×۵ و ۷×۷ متر) در امتداد ترانسکت ها انجام شد. در هر طبقه سنی در سطح پلات لیست گونه های موجود، درصد تاج پوشش پایه های درون پلات ها، تراکم، میزان لاشبرگ و درصد خاک لخت تعیین گردید. تنوع گونه ای (شانون وینر، سیمپسون و هیل ) و شاخص های شاخص های غنا (منهینگ و مارگالف ) با نرم افزار PAST محاسبه گردید. جهت مقایسه تاثیر سنین متفاوت تاغ کاری درکنار هر طبقه سنی یک منطقه به عنوان شاهد انتخاب شد. مقایسه میانگین ها با آزمون دانکن انجام شد.نتایج نشان داد غنا و تنوع گونه ای در منطقه تاغ کاری بیش تر از ۶ سال بیش تر از مناطق دیگر است. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که بین شاخص های مارگالف و منهینگ در سه منطقه تاغ کاری شده (۳ سال، ۶-۳ سال و بالای ۶ سال) با منطقه شاهد اختلاف معنی داری در سطح ۱% وجود داشت. و منطقه شاهد از بالاترین شاخص برخوردار بود. و بین شاخص های شانون، سیمپسون و هیل در سه منطقه تاغ کاری شده (۳ سال، ۶-۳ سال و بالای ۶ سال) با منطقه شاهد اختلاف معنی داری در سطح ۱% وجود دارد و منطقه تاغ کاری بیشتر از ۶ سال و ۶-۳ سال دارای بالاترین شاخص شانون و منطقه شاهد دارای بالاترین شاخص سیمپسون و هیل بود. در نتیجه تاغ موجب افزایش غنا و تنوع گونه ای در منطقه مورد مطالعه گردیده است.