سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

معصومه شمسی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکد
عباس زارعی هنزکی – داتنشیار، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی
پیمان صحراپور – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های

چکیده:

آلیاژ AZ31 منیزیم از جمله آلیاژهای کارپذیر منیزیم می باشد که پتانسیل کاربری بالایی بر آن در دهه های آینده پیش بینی می شود. اما این آلیاژ با توجه به ساختار کریستالی خود شکل پذیری محدودی در دمای پایین دارد. بنابراین شکل دهی این آلیاژ غالبا در شرایط گرم صورت می گیرد. از آنجائیکه فرآیندهای تغییر شکل چند مرحله ای (نورد چند مرحله ای، آهنگری چند مرحله ای و …) به دلایل مختلف تکنیکی – ساختاری از روشهای صنعتی معمول شکل دهی فلزات و آلیاژها می باشند، توجه به فرآیندهای ترمیم استاتیک که در زمان توقف بین مراحل شکل دهی رخ می دهند از اهمیت بالایی برخوردار است. به همین منظور در پژوهش حاضر با انجام آزمایش های فشار گرم دو مرحله ای در دماهای ۲۵۰°C و ۳۲۵ °C و ۴۰۰ درجه سانتیگراد و نرخ کرنش های ۰/۰۰۱s-1 و ۰/۰۱s-1 و ۰/۱s-1 و زمانهای توقف متفاوت (۴-۲۵۰s) به بررسی تغییرات ریزساختاری حاصل از انجام فرآیندهای ترمیم استاتیک در آلیاژ AZ31 منیزیم پرداخته شده است. نتایج نشان می دهند که اندازه دانه های حاصل از وقوع تبلور مجدد استاتیک از رابطه d static=s1.є s2.D0 s3تبعیت می کند. مقادیر بدست آمده برای ثوابت s1 و s2 و s3 به ترتیب ۰/۵۷, -۱/۱۷ و ۰/۲ می باشد.