سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محرم ولی زاده – کارشناس ارشد بیوتکنولوژی دانشگاه فردوسی مشهد،
عبدالرضا باقری – اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد
سعید رضا وصال – اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد
عباس صفرنژاد – اعضای هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

پیشرفت تکنولوژی کشت بافت به منظور باززائی و تولید گیاه و بکارگیری آن در توسعه گیاهان زراعی امری ضروری است . به منظور توسعه سیستم کشت درون شیشه ای نخود (Cicer arietinum L. ) ریزنمونه های محور جنینی سه ژنوتیپ MCC٢٨٣ ،MCC252 و MCC505 در محیط کشت پایه MS حاوی ٣% ساکارز و غلظت های مختلف ۲,۴-D ا (۰/۵ و ۰/۷۵ میلی گرم در لیتر ) و BA ا (۰/۲۴ و ۰/۵ میلی گرم در لیتر ) کشت شدند . همچنین از محیط کشت MS حاوی ۲ میلی گرم در لیتر BA همراه با ۰/۲ میلی گرم در لیتر IBA و همچنین محیط MS با ۱ میلی گرم در لیتر Zea همراه با ۰/۲ میلی گرم در لیتر IAA به منظور بلوغ جنین استفاده شد . نتایج نشان داد که غلظت های بکار رفته ۲,۴-D تاثیر معنی داری بر میزان رشد کالوس نداشت. در حالیکه غلظت پائین BA در مقایسه با غلظت بالاتر آن تاثیر بهتری بر رشد کالوس داشته است . از سوی دیگر عکس العمل ژنوتیپ ها در محیط کشت های مختلف یکسان نبود بطور یکه بهترین محیط کشت برای هر سه ژنوتیپ محیط کشت حاوی تر کیب هورمونی ۰/۲۵ میلی گرم در لیتر BA و ۰/۷۵ میلی گرم در لیتر ۴,۲-D بود. علاوه بر آن نتایج نشان داد که محیط کشت حاوی ١ میلی گرم در لیتر Zea همراه با ۰/۲ میلی گرم در لیتر IAA د ر مقایسه با محیط اول ، محیط مناسبی برای بلوغ جنین می باشد.