سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی اصغر ذوالفقاری – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدعلی حاج عباسی – دانشیار گروه خاکشناسی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

تعریف آبگریزی آب در خاک ۱ و علل آن طبق تعریف، مقاومت خاک به مرطوب شدن برای دوره های زمانی چند دقیقه ای، چند ساعته و یا بالاتر را آبگریزی خاک گویند [.۱۷] این پدیده می تواند سبب رواناب های شدیدی بعد از یک دوره خشک گردد . آبگریزی توسط خاک عموماً در اثر حضور مواد آلی و مواد هومیکی ایجاد می شود؛ بنابراین دفع آب وابسته به نوع ماده آلی تشکیل شده توسط گیاه می باشد
یکی از روشهای اندازه گبری آبگریزی خاکها روش زمان نفوذ آب در خاک ) ).WDPT 2 این روش شامل قرار دادن دو یا سه قطره آب ( توسط قطره چکان پزشکی ) روی سطح خاک و اندازه گیری مدت زمان نفوذ قطره در خاک می باشد . بعلت سادگی این روش، تقریباً همیشه مورد استفاده قرار می گیرد . دبانو (۱۹۸۱) ، دکر و جونگریس (۱۹۹۰) و دکر و ریتسما (۱۹۹۴) از معیاری برای تعیین شدت دفع آب خاک استفاده کردند و آن معیار بدین صورت است که اگر WDPT کوچکتر از ۵ s باشد خاک قابل مرطوب شدن، ۵-۶۰ s خاک به طور جزئی آبگریز، ۶۰-۶۰۰ s خاک قویاً آبگریز، ۶۰۰-۳۶۰۰ s خاک به شدت آبگریز و بیشتر از ۳۶۰۰ s خاک بی نهایت آبگریز است