سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمود ناظری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
ناصر مجنون حسینی – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
محمدرضا جلال کمالی – استادیارپژوهش موسسه اصلاح وتهیه نهال وبذر

چکیده:

این بررسی در قالب کرتهای خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی طرق مشهد به مدت دو سال زراعی ۸۲-۱۳۸۰ اجرا شد . محدودیت های رطوبتی در مراحل مختلف نمو در کرتهای اصلی و ژنوتیپ های تریتیکاله (شامل Juanillo 92 و چهار ژنوتیپ امیدبخش) در کرتهای فرعی قرار داشتند. سطوح مختلف محدودیت رطوبتی شامل، (L1) شرایط بهینه، L4, L3، L2 قطع آبیاری و جلوگیری از بارندگی بوسیله باران گیر (Rain shelter) به ترتیب در مراحل یک برگی تا برجستگی دوگانه (Double Ridge) برجستگی دوگانه تا ظهور بساک و ظهور بسا ک تا مرحله پرشدن دانه L5 و L6 یک آبیاری تکمیلی در طول فصل رشد و نمو (بدون استفاده از باران گیر ) به ترتیب در مرحله ظهور بسا ک و پر شدن دانه بود . نتایج نشان داد تنش رطوبتی در مرحله برجستگی دوگانه تا ظهور بسا ک (L3) وزن خشک سنبله در مرحله ظهور بسا ک و ضریب اختصاص مواد فتوسنتزی به سنبله را کاهش داد، اما شرایط مناسب رطوبتی پس از پایان دوره تنش، باعث شد که دوره پرشدن دانه با شرایط بهینه تفاوت معنی داری نشان نداد . بیشترین درصد حر کت مجدد در تنش رطوبتی پس از ظهور بسا ک (L4) وجود داشت ( ٦٣ %). شکل گیری مقصد قوی قبل از ظهور بسا ک موجب افزایش حرکت مجدد به دلیل افزایش تقاضای مقصد، در شرایط تنش رطوبتی انتهای فصل شد. بنابراین از این طریق می توان عملکرد را در شرایط خشکی انتهایی بهبود بخشید.