سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

امیر نورجو – عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طب

چکیده:

در این پژوهش تاثیر کم آبیاری در زراعت چغندرقند مورد بررسی قرار گرفت . آزمایش بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی بصورت اسپلیت پلات با سه مقدار آب آبیاری ) % ۱۰۰ ، % ۷۵ و % ۵۰ نیاز گیاه ) در کرتهای فرعی و سه دور آبیاری ) ۷ ، ۱۰ و ۱۴ روز ) درکرتهای اصلی با چهار تکرار درسالهای ۱۳۷۸ – ۷۹ در میاندواب اجرا ش د . تاثیر دور و سطوح مختلف آبیاری در عملکرد ریشه و شکر بسیار معنیدار بود ولی بر کمیت آن تاثیر معنی دار نداشت . بیشترین عملکرد ریشه و شکر به ترتیب ۶۷ / ۷ و ۱۰ / ۲ تن در هکتار از تیمار D7I100 و با ۷۹۷ میلیمتر تبخیر و تعرق بدست آمد . ۲۵ و ۵۰ درصد کم آبیاری به ترتیب موجب کاهش ۱۳ / ۳ و ۳۳ / ۳ درصد عملکرد ریشه و ۱۱ / ۱ و ۲۸ / ۹ درصد کاهش عملکرد شکر شد و در مصرف آب به ترتیب % ۲۲ / ۵ و % ۴۴ / ۲ صرفه جویی شد . با افزایش دور آبیاری از ۷ به ۱۰ و ۱۴ روز، عملکرد ریشه به ترتیب ۳ / ۵ و ۸ / ۶ درصد و مصرف آب به ترتیب ۸ و ۱۷ درصد صرفه جویی شد . کارایی مصرف آب در سطوح آبیاری % ۱۰۰ ، % ۷۵ و % ۵۰ به ترتیب ۸ / ۴ ، ۹ / ۷ و ۱۱ / ۲ شد . تیمار D10I75 برای منطقه اجرای طرح توصیه شد . در این تیمار در مقایسه با تیمار D7I100 عملکرد ریشه و شکر به ترتیب ۲۳ / ۰ و ۱۷ / ۱ درصد کاهش یافته و در مصرف آب % ۲۹ / ۰ صرفه جویی شد WP1 ، WP2 و WUE در این تیمار به ترتیب ۷ / ۳ ، ۹ / ۱ و ۹ / ۷ بوده و مقادیر مذکور در تیمار D10I75 به ترتیب ۶ / ۸ ، ۸ / ۲ و ۸٫۶ بدست آمد . رابطه خطی بین عملکرد و مقدار تبخیر و تعرق برقرار شد . متوسط ضریب واکنش چغندرقند ) ۰ / ۷۶ ( Ky تعین گردید