سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش علمی کاربردی راههای مقابله با سرمازدگی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عبدالحمید شرافتی – محقق ایستگاه تحقیقات پسته خراسان – فیض آباد
حسین حکم آبادی – محقق موسسه تحقیقات پسته کشور، رفسنجان

چکیده:

سطح زیر کشت پسته در کشور بیش از ۴۰۰ هزار هکتار می باشد که به طور عمده در سه استان کرمان، یزد و خراسان پراکنده شده اند. نظر به اینکه سرمای دیررس بهاره معمولا در سطح وسیع و در حساسترین زمان اتفاق می افتد. بیشترین خسارت را نسبت به سایر عوامل طبیعی محدود کننده تولید، به محصولات کشاورزی و به خصوص به درختان میوه وارد می کند. سرمای دیررس بهاره در فروردین ۱۳۸۴، خسارت زیادی به باغهای پسته خراسان وارد نمود. میزان خسارت وارده به درختان، رابطه مستقیمی با شدت سرما (حداقل درجه حرارت + مدت زمان سرما) نوع رقمف مدیریت قبل و بعد از سرما و موقعیت جغرافیایی باغ داشت.
بررسی منابع نشان داد که حساسیت بافت های گیاهی به سرمای بهاره و یخ زدگی متفاوت است. بافت های گلدر مراحل مختلف رشد، مقاومت متفاوتی نسبت به سرما دارند. جوانه های گل در حال خواب بیشترین مقاومت را دارا هستند، در حالیکه با تورم جوانه، مقاومت افت کرده و در گل های باز شده به حداقل می رسد (Westeood 1978) . خسارت سرما درجوانهها به شکل تغییر رنگ بافت ها، نابودی گل در داخل جوانه، پژمردگی کلاله و خامه و نهایتا قهوه ای شدن و ریزش آنها خواهد شد (Faust 1997).