سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش ملی پدافند غیر عامل در علوم دریایی
تعداد صفحات: ۱
نویسنده(ها):
رشید زمانی – دانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی دریا، استان هرمزگان، بندرعباس
مرتضی یوسف زادی – دانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی دریا، استان هرمزگان، بندرعباس
علی نصرالهی – دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم زیستی، گروه زیست شناسی دریا
احمد ابول پور – دانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی دریا، استان هرمزگان، بندرعباس

چکیده:
بارناکل ها از جمله سخت پوستان چسبنده Biofouling می باشند که اکثرا در آب های بین جزرومدی، بسیاری از آب های جهان به طور گسترده ای پراکنده شده اند. در این مطالعه تاثیر رژیم غذایی جلبکی بر میزان متامورفوز لارو بارناکل Amphibalanus amphitrite بررسی شد. برای تغذیه لاروها از دو گونه جلبکی Chaetoceros calcitrans و Tetraselmis suecica به صورت تک غذایی و ترکیبی مخلوط ۵۲ درصد از هر جلبک استفاده شد. لاروهای رها شده از بارناکل های بالغ جمع آوری و به ظروف استریل کشت بافت ۶ خانه ای Six-well plate حاوی آب استریل دریا و جلبک با غلظت ۵ ۱۰×۲ منتقل شدند ودردمای ۱درجه سانتیگراد ±۲۵و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و ٨ ساعت تاریکی تحت کنترل قرار گرفتند. نتایج آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون Tukey نشان داد که اختلاف معنی داری بین میزان متامورفوز در تغذیه تک جلبکی با استفاده از T. suecica ب ا میزان متامورفوز در تغذیه با C. calcitransو تغذیه ترکیبی وجود دارد>0/05 p . لاروهای تغذیه شده با استفاده از گونه calcitrans C. و همچنین غذای ترکیبی پس از ۵ روز به مرحله ی سیپریس رسیدند. این درحالی بود که طول دوره لاروی در لاروهای تغذیه شده با استفاده از گونه T. suecica 6 روز به طول انجامید