سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد رضوانی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر و دانشجوی دکتری اکولوژی کشاورزی واحد علوم و تحقیقات تهران
فائزه زعفریان – دانشجوی دکتری زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

بعد از کود دهی، زمان برداشت مهم ترین عملیات مدیریتی در تولید توتون با کیفیت وکمیت مناسب می باشد. حدود ۱/۵ تا ۲ ماه بعد از نشاءکاری بوته های توتون رشد کافی کرده و بتدریج برگ ها شروع به رسیدن می کنند. از آنجا که برگ های تحتانی بوته (پابرگ ها ) زودتر از سایر برگ ها بوجود آمده اند، در نتیجه زودتر نیز به مرحله برداشت می رسد و در صورتیکه زودتر یا دیرتر از موعد مقرر برداشت شوند ، می توانند روی خصوصیات کمی و کیفی برگ های بالاتر تاثیر بگذارند . در این تحقیق سعی شد ، مناسب ترین زمان برداشت پابرگ تعیین گردد تا بتوان از نتایج آن در برنامه ریزی های درست زمانی ، جهت برداشت برگ ها استفاده کرد. این آزمایش در سال زراعی ۱۳۸۳ در مزرعه مرکز تحقیقات و آموزش توتون تیرتاش بهشهر در قالب طرح بلو ک کامل تصادفی با ۴ تکرار و ۴ تیمار در روی توتون ویرجینیا رقم کوکر‐ ۳۴۷ اجراء گردید . تیمار های این آزمایش عبارت بود از : برداشت پابرگ درزمان خیلی نارس ، برداشت پابرگ در زمان نارس ، برداشت پابرگ در زمان رسیده و برداشت پابرگ در زمان بیش از حد رسیده . با توجه به نتایج مقایسه میانگین های تیمارها، بهترین عملکرد مربوط به برداشت پابرگ در زمان رسیدگی صنعتی بود که با حد اکثر عملکرد برگ عمل آوری شده توتون (۱۸۷۵/۱۹kg/ha) همراه بود (۰٫۰۱>=p). کمترین میزان عملکرد برگ عمل آوری شده توتون (۱۴۱۲/۲۵kg/ha) مربوط به برداشت در زمان خیلی نارس بود . بیشترین میزان قند (۱۳/۹۲۵%) در تیمار برداشت نارس و کمترین میزان در تیمار بیش از حد رسیده (۱۲/۵۷%) مشاهده شد . بر اساس نتایج جدول تجزیه واریانس درصد ن یکوتین تیمار های مختلف تفاوت معنی داری با یکدیگر داشتند. مقایسه میانگین های حاصل از آزمایش نشان داد که میانگین تیمار های مختلف تفاوت معنی داری با یکدیگرنداشتند.