سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عطاالله کلارستاقی – استادیار دانشکده منابع دانشگاه مازندران
حسم احمدی – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
جمال قدوسی – استادیار پژوهشی بازنشسته مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
محمد جعفری – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

استفاده از پلاتهای دایمی یا موقتی برای اندازه گیری ومطالعه عوامل موثر در فرسایش خاک و تولید رسوب بسیار مفید میباشند.در تحقیق حاضر که در اراضی کشاورزی روستای رسکت دردودانگه شهرستان ساری به انجام رسیده، رواناب و رسوب ناشی از رگبارهای منفرد درمقیاس پلات و تحت سناریوهای مدیریت اراضی مختلف اندازه گیری، ارزیابی و مقایسه گردید. برای این منظور تعداد۱۰ پلات با سناریوی مختلف و ۲ تکرار برای هر یک از تیمارها در نظر گرفته شد. این سناریوها شامل کشت نواری (ترکیب یک نوار گندم و یک نوار گیاهانعلوفه ای به عنوان تیمار حفاظتی) کشت با شخم روی خط تراز، تراس بندی، کشت با شخم درجهت شیب و دامنه شاهد با پوشش خودرو وبدون اعمال شخم در نظر گرفته شد. ازمجموع ۱۹ رخداد بارش، تعداد ۹ رخداد منتهی به تولید رواناب و رسوب گردید. نتایج نشان داد که بیشترین مجموع مقدار رسوب در پلات با شخم در جهت شیب و به مقدار ۱/۵۶ تن در هکتار بدست آمده است. همچنین کشت روی تراس با میزان رسوب ۰/۰۶۲ تن در هکتار کمترین تولید رسوب را در دوره تحقیق بهمراه داشته است. همچنین بیشترین مقدار ضریب هرز آب مربوط به سناریوی شاهد بدون اعمال شخم (۲۱/۲۴% ) و کمترین ضریب هرزآب مربوط به سناریوی کشت روی تراس (۷/۰۸%) می باشد.