سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مجتبی چالاکی – کارشناس متالورژی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد
پژمان جبارزاده – کارشناس متالورژی
محمدرضا ابوطالبی – دانشیار دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

فولاد (ASTM 630)17-4PH در زمره فولادهای زنگ نزن رسوب سخت مارتنزیتی است که حدود ۳ درصد وزنی مس دارد که با رسوب حاوی مس در ساختار فولاد رسوب سخت می شود دراین تحقیق عملیات پیرسختی برروی یک نمونه فولاد ۱۷-۴PH تحت شرایط مختلف انجام شده است به منظور دستیابی به سیکل بهینه پیرسختی تاثیر پارامترهای مختلف از قبیل دمای انحلال، سرعت شوکه کردن ، دمای پیرسختی و کارسرد برروند پیرسختی و خواص مکانیکی فولاد مورد بررسی قرار گرفت نتایج حاصله نشان داد که دمای مناسب انحلال ۱۰۴۰ درجه سانتی گراد و دمای پیرسختی ۴۸۰ درجه سانتیگراد می باشد که پس از گذشت یک ساعت پیرسازی ماکزیمم سختی و استحکام بدست می اید انجام تغییر شکل پلاستیک برروی نمونه ها قبل از عملیات پیرسازی موجب افزایش ماکزیمم سختی شده زمان دستیابی به استحکام ماکزیمم را به یک چهارم تقلیل می دهد بعلاوه سیکل عملیات حرارتی دو مرحله ای نیز روی نمونه ها انجام شد که نتایج به دست امده حاکی از افزایش پایداری استحکام در نمونه فولادی بوده است.