سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی شاهدی اصل – دانشجوی دکتری مهندسی مواد و متالورژی
امیرحسین کوکبی – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف
پدرام مهدیزاده تهرانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد

چکیده:

درجوشکاری فولاد زنگ نزن آستنیتی ریزساختار جوش با ساختار آستنیتی فلزپایه اختلاف دارد و غالبا فاز فریت در جوش به وجود می آید اهمیت این فاز درمطالعات خوردگی و میزان تنشهای پسماند ناشی از جوشکاری آشکار می شود لذا دراین تحقیق سعی بر آن است که تاثیر شرایط و متغیرهای جوشکاری برمورفولوژی و درصد فاز فریت ایجاد شده در فولاد زنگ نزن آستنیتی ۳۱۶ مطالعه گردد بدین منظور اثر طرح اتصال ضخامت فلز پایه، نوع الکترود جوشکاری تعداد پاسهای جوش و جنس پشت بند جوشکاری مورد بررسی قرار میگیرد نتایج مطالعات حاکی از آن است که تحت شرایط مختلف عدد فریت جوش در محدوده ۲۶-۱ تغییر می کند و پیش بینی دیاگرام ساختاری شفلر به واقعیت بسیار نزدیک است تصاویر متالوگرافی نمونه ها نیز از تشکیل فریت با مورفولوژی های متفاوت از قبیل فریت یوتکتیکی بین سلولی، سوزنی، اسکلتی، شبکه ای حکایت می کند بنابراین با کنترل شرایط و متغیرهای فرایند جوشکاری امکان رسیدن به ریزساختار مورد نظر درجوش فولاد زنگ نزن آستنیتی ۳۱۶ وجود دارد.