سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رئوف سیدشریفی – اعضای هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی
سلیم فرزانه – ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل
یعقوب راعی – اعضای هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی
علی اصغری – اعضای هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر دروه های مختلف رشدی بر روند رشد چغندرقند، آزمایشی در سال زراعی ۸۴ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد . چهار تاریخ کاشت ( ۲۰ فروردین ، ۳۰ فروردین و ۹ اردیبهشت و ۱۹ اردیبهشت) اجرا گردید. نتایج نشان داد که با به تعویق افتادن کاشتمیزان بیوماس کل در واحد سطح کمتر می گردد ضمن آنکه مدت زمان لازم برای رسیدن به حد اکثر بیوماس در واحد سطح نیز کاهش می یابد. این امر ممکن است به دلیل کوتاهی فصل رشد در تاریخ های کاشت دیرتر و همچنین برخورد مراحل اولیه رشد با دماهای بالاتر در تاریخ های کاشت دوم ، سوم و چهارم در مقایسه با تاریخ کاشت اول باشد. روند مشابهی نیز در دیگر شاخص های رشدی از جمله سرعت رشد نسبی شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول مشاهده گردید . بیشترین عمل کرد ریشه به تاریخ کاشت اول و کمترین آن به تاریخکاشت چهارم تعلق داشت.