سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ناصح قادری – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی، منابع طبیعی کردستان
ناصر حبیبی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی، منابع طبیعی کردستان

چکیده:

دریاچه زریوار تا قبل از احداث سد یکی از اکوسیستم ها یا تالاب های قابل طرح در مجامع علمی جهان برای پایش وحفاظت بود. شاخص های زیست محیطی رو به سمت قهقرا نهاده آن. به طوری که جمعیت ابزیان گیاهی و جانوری اندمیک (بومی) بامخاطرات جدی مواجه شده اند. روند تغییرات بیواندیکاتورها و معرف های شاخص ، زنگ هشدار جدی بهصدا در اورده است. بررسی ها نشان می دهند که هر سال حدود ۱/۳ سانتی متر از عمق دریاچه در اثر ورود رسوبات از اراضی بالا دستکاسته می شود و رسوبات کف ضخیمتر می گردند. این مهم باعث فقر غذایی در کف و کاهش نفوذ اکسیژن در لایه ابی نزدیک به کف می گردد. با توجه به اینکه از اراضی حوضه دریاچه در قالب کاربری های جنگل، چمنزار و مرتع، باغات و زراعت، محدوده شهری و تفرجگاه استفاده می شود، در تحقیق حاضر در قالبعملیات میدانی به تعیین سهم هر نوع کاربری در تولید میزان ذرات معلق (TSS) و میزان BOD5 وارده به دریاچه اقدام شد. در مدت اجرای تحقیق از رواناب حاصل از بارش هر کاربری که به سمت دریاچه درجریان بودند نمونه برداری شد و نمونه های رواناب از نظر علظت میزان TSS , BOD5 آنالیز و در قالب آزمون آمار T-test کاربری ها از نظر تولید الودگی مقایسه شدند. تحلیل آماری نشان میدهد دخالت های انسان و تغییر کاربری های طبیعی به زراعت و شهر تخریب پوشش های طبیعی باعث شده تا اکوسیستم های انسان ساز بهمهمترین منابع الودگی غیر نقطه ای (پخشیده) تبدیل شوند.