سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علیرضا توسلی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی
احمد بایبوردی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی

چکیده:

سابقة تحقیق بر روی قارچهای میکوریز در داخل کشورمحدود به چند سال اخیر در کشور بوده و عمدتاً مربوط به پایاننامه های دانشجویی می باشد که اکثر این تحقیقات در سطح گلخانه صورت گرفته و شاید تحقیقات خیلی کم در مورد کاربرد این قارچها در مزرعه، در کشور صورت گرفته است . قارچهای میکوریز نقش کلیدی در چرخه عناصر غذائی در اکوسیستم و همچنین مقاومت گیاهان در برابر تنش های محیطی دارند . [۴] قارچهای میکوریز در افزایش فتوسنتز گیاهان نقش بسزائی داشته و عمدتاً با ریشه های باریک و تغذیه کننده ارتباط برقرار می کنند . استفاده از قارچ میکوریز
برای محصولاتی که مرحلة نشاء کاری دارند، عملی تر می باشد تحقیقاتی که توسط خلیل والخیدر صورت گرفته نشان داده است که رشد نشاء های گوجه فرنگی میکوریزی شده با Glomus mosseae در خاک با فسفر پائین، بهتر از نشاء های بدون میکوریز بوده است . همچنین گوجه فرنگی های میکوریزی وزن خشک بالاتری داشته و درصد بقاء نشاء های میکوریزی بیشتر از غیر میکوریز بود . Mahaveer و همکاران (۲۰۰۰) نشان دادند که تلقیح پیاز با قارچهای میکوریز موجب افزایش معنی داری در قطر غده پیاز، وزن تازه و خشک اندام هوائی، مقدار فسفر اندام هوایی و عملکرد غده ها نسبت به گیاهان تلقیح نشده گردید