سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: پنجمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

منوچهر حیدرپور – استادیار گروه آب دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
سید برومند هاشمی – کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه صنعتی اصفهان
راحله ملکیان – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه صنعتی اصفهان
حسین – افضلی مهر

چکیده:

با توجه به توزیع نامناسب مکانی وزمانی بارندگی، پیش از نیمی از بارندگی در مناطق خشک و نیمه خشک از دسترس خارج می شود. تغذیه مصنوعی در واقع یکی از راه حلهای موثر برای ذخیره سازی آب سطحی و جلوگیری از کاهش منابع آب زیرزمینی است. عمده ترین مشکل طرح های تغذیه مصنوعی، ورود رسوبات بهداخل سیستم های نفوذ است .رسوب گذاری جامدات معلق غالبا سرعت نفوذ را کاهش داده و باعث انسداد لایه سطحی می شود. یکی از موثرترین و کم هزینه ترین روشهای اصلاح بسترهای تغذیه مصنوعی استفاده از مالچ های مختلف است. در این پژوهش سه نوع تیمار مالچ شامل کاه و کلش پنبه بقایای گندم وگونی و تیمار شاهد (بدن مالچ) مورد استفاده قرار گرفت. همچنین سه غلظت رسوب شامل ۲،۰/۵ و ۸ گرم در لیتر و شاهد ( آب بدون رسوب) مورد آزمایش قرار گرفت نتایج نشان می دهد که مقدار سرعت نفوذ اولیه برای مالچ های مختلف بجز مالچ گونی بسیار زیاد بوده است. مالچ بقایای پنبه بیشترین تاثیر را بر سرعت نفوذنهایی داشته و پس از آن به ترتیب تیمار مالچ گندم ، تیمار شاهد(بدون مالچ) و مالچ کونی بر روی سرعت نهایی تاثیرگذار بوده اند.