سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسن رحمن پور – گروه مهندسی پلیمر، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، ت
احمد رمضانی سعادت آبادی – گروه مهندسی پلیمر، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، ت
قادر علیزاده – پژوهشکده مهندسی جهاد کشاورزی، تهران، ایران
عبدالحسین آقاجان – گروه مهندسی پلیمر، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، ت

چکیده:

در این تحقیق، تاثیر مقدار ۱و۴- بوتان دی ال ، به عنوان زنجیر افزاینده، بر روی خواص مکانیکی کامپوزیتهای یورتان با درصد پایین فیلر (۱۰%) مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور ۵ نمونه کامپوزیتی با فرمولاسیون یکسان ولی با مقادیر متفاوت بوتان دی ال، نسبت به ملوی بوتان دی ال به پلی ال از ۰ تا ۴، تهیه گردیده است. در سنتز نمونه ها از پلی ال HTPB ، ایزوفرن دی ایروسیانات (IPDI) و فیلر آمونیوم پر کلرات (AP) استفاده گردیده است و همچنین در سنتز نمونه ها از روش پخت تک مرحله ای استفاده شده است. ولی برای فرایند اختلاط در سنتز این نوع کامپوزیتهای یورتان با درصد پایین فیلر از روش چند مرحله ای استفاده گردیده است بدین منظور صورت که در ابتدا یک مخلوط اولیه (Premixed) از پلی ال و فیلر با درصد بالا (حدود ۸۵ درصد) تهیه گردیده و در مرحله بعد سایر مواد با این مخلوط آمیخته شده و از روش پخت تک مرحله ای نمونه ها تهیه شده اند. از نمونه های کامپوزیتی سنتز شده تست استحکام کششی گرفته شده است. با افزایش نسبت دی ال به پلی ال تا ۳ برابر مولی، استحکام کششی و درصد ازدیاد طول نمونه های کامپوزیتی افزایش می یابند و در نسبت بالاتر استحکام و درصد ازدیاد طولی کمی کاهش می یابند. با افزایش مقدار بوتان دی ال مدول کامپوزیت افزایش می یابد ولی این افزایش مدول در نسبت بوتان دی ال به پلی ال بالاتر از ۲ بسیار چشمگیر می باشد.