سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مهرداد شهابیان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
حمید رستگار – کارشناس ارشد ایستگاه تحقیقات کشاورزی جهرم
سدمحمد سمر – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب

چکیده:

بیشتر ارقام مرکبات که کشت آنها رایج می باشد به کمبود آهن حساس می باشند. از جمله می توان به پرتقال محلی جهرم اشاره کرد. جهت برطرف کردن کمبود، باغداران از کوهای آهن وارداتی استفاده میکنند. سولفات آهن، کود آهن دیگری است که ماهیتا معدنی بوده و به سرعت در خاک به ترکیباتی با حلالیت کم (اکسیدها و هیدروکسیدهای آهن سه ظرفیتی) تبدیل می شود. رسوبات تازه حاصل از مصرف اینکود، به دلیل اینکه کمتر بلوری هستند، حلالیت بیشتری نسبت به رسوبات قدیمی آهن موجود در خاک، دارند. سمر و همکاران، در آزمایشی بر روی نهال سیب نشان دادند که جایگذاری موضعی ماده آلی (چالکود)، بدون افزایش کود آهن، منجر به رفع علائم ظاهری کمبود آهن می شود. وزن ریشه در محدوده چالکود در این آزمایش، سه برابر شاهد بود. هر چند کاربرد کیلیت آهن روش موثری در برطرف نمودن کمبود آهن میباشد، اما اثر بخشی روشهای مدیریتی زراعی ، از جمله چالکود به درجات بیشتری تحت تاثیر ویژگیهای گیاه و شرایط پیرامونی آن می باشد. به همین علت قبل از توصیه چنین روشی برای باغهای یک منطقه، بایستی از اثر بخشی آن اطمینان حاصل کرد. در باغهای مرکبات منطقه جهرم از کیلیتهای آهن استفاده می شود که هزینه آن، بخش مهمی از هزینه های نگهداری باغ را تشکیل می دهد. در تحقیق حاضر، امکان جایگزینی این کود با سولفات آهن در روش چالکود، بررسی شده است.